يكونُ العبدُ مِنَ اللَّهِ اذا سَجَدَ » . « 1 »
ابوبصير و محمد بن مسلم از امام صادق عليه السلام نقل كردهاند كه آن حضرت به نقل از حضرت امير عليه السلام فرمودند :
« اطيلُوا السّجودَ ، فما مِنْ عَمَلٍ اشَدَّ على ابليسَ مِنْ انْ يَرَى ابْنَ آدمَ ساجِداً لِانَّهُ امِرَ بالسُّجودِ فَعَصى و هذا امِرَ بالسّجودِ فَاطاعَ و نَجا » . « 2 »
طول دادن ركوع نيز در روايت ذيل بهنقل از امام صادق عليه السلام سفارش شده است :
« عليكم بِطُولِ السُّجُودِ و الرُّكُوعِ فانّ احَدَكُمْ اذا اطالَ الرّكوعَ و السّجودَ يَهْتِفْ ابليسُ مِنْ خَلْفِهِ و قال يا وَيْلَتاهُ أطاعُوا و عَصَيْتُ و سَجَدُوا و ابَيْتُ » . « 3 »
تفكر
تفكر در آفاق و انفس ، موجب هدايت به مصالح و درك حقايق مىگردد و آدمى را بهسوى كمال مطلوب و دورى از موانع سر راه و از جمله وسوسههاى ابليس وامىدارد . اين معنى از روايت ذيل قابل استفاده است .
قال على عليه السلام :
« الاعتبارُ يُفيدُكَ الرّشادَ » . « 4 »
هامش
( 1 ) - بنده خدا وقتى به سجده افتد ، ابليس صدا بلند كند كه واى براو ، خدا را اطاعت كرد و مرا نافرمانى نمود و در برابر خدا به خاك افتاد و مرا سرپيچى كرد . و نزديكترين حالات بنده به خدا زمانى است كه در سجده باشد . ( بحارالأنوار - جلد 79 - صفحه 232 ) .
( 2 ) - سجده را طول دهيد ، عملى سختتر برشيطان نيست كه او آدمى را در حال سجده ببيند ، چرا كه او امر به سجده شد و عصيان كرد و اين بنده امر به سجده شد و اطاعت كرد و نجات يافت . ( بحارالأنوار - جلد 82 - صفحه 161 ) .
( 3 ) - برشما باد طول سجود و ركوع ، چرا كه وقتى يكى از شما ركوع و سجودش را طول دهد شيطان از پشت سرش فرياد مىزند و مىگويد : واى براو ، او طاعت كرد و من عصيان ، او سجده كرد و من سرپيچى . ( بحارالأنوار - جلد 82 - صفحه 135 ) .
( 4 ) - ( غررالحكم ) .