امتحان انسان است زيرا اگر دنيا تزئين نشود قبايح او آشكار شده و كسى رغبت به آن را نمىيابد و منشاء عدم رغبت در اين صورت حسن سريرهء آدمى نيست بلكه قبح ظاهرى خود دنياست و طبعاً هيچ كس از مايعى كه قطع به مسموم بودن آن دارد ، نمىنوشد .
دنيا بهمنزلهء مردارى است ، هركس حقيقت آن را ببيند ، بوى تعفن آن را استشمام مىكند ، و مىفهمد كه اين جيفه را عطر زدهاند و تزئين نمودهاند و عروس حجله از آن ساختهاند ، تا راغبين از آن و مشتاقان به آن آشكار شوند .
در حديث مفصل معراجيه آمده است :
« يا احمدُ فَاحْذِرْ انْ تَكُونَ مِثْلَ الصَّبِىِّ اذا نَظَرَ الَى الْاخْضَرِ وَالْاصْفَرِ احَبَّهُ وَاذا اعْطِىَ شَىءٌ مِنَ الْحُلْوِ وَالْحامِضِ اغْتَرَّبِهِ » « 1 »
حضرت امير عليه السلام فريب دنيا را چنين بيان فرموده است :
« فَاحذَروُا الدُّنْيا فَانَّها غَدَّارَةٌ ، غَرّارَةٌ ، خَدَوُعٌ ، مُعْطِيَةٌ مَنُوعٌ ، مُلْبِسَةٌ نَزُوعٌ ، لا يَدُومُ رَخاؤُها ، وَلا يَنْقَضِىَ عَناؤُها ، وَلا يَرْكُدُ بَلائُها » « 2 »
و در جاى ديگر مىفرمايد : دنيا به گول زدن معروف است .
« دارٌ بِالْبَلاءِ مَحْفُوفَةٌ وَبالْغَدْرِ مَعْرُوفَةٌ » « 3 »
هامش
( 1 ) - اى احمد ، بپرهيز از اينكه چون بچه باشى وقتى نگاه به سبز و زرد مىكند آن را مىطلبد و وقتى چيزى شيرين و ترش به وى داده مىشود به آن فريب مىخورد . ( بحارالانوار - جلد 77 - صفحه 22 ) .
( 2 ) - از دنيا بر حذر باشيد كه غدّار است و مكّار ، فريبنده است وحيلهگر ، بخشنده است و منع كننده ، پوشاننده است وبرهنه ساز ، آرامش آن بى دوام ، مشكلاتش بى انتهاء و بلايش قطع ناشدنى است . ( نهج البلاغه - خطبه 221 به ترتيب فيض و 230 به ترتيب صبحى ) .
( 3 ) - دنيا سرائى است كه بلا آن را احاطه كرده و به گول زنى و مكر معروف است . ( نهج البلاغه - خطبه 217 به ترتيب فيض و 226 به ترتيب صبحى ) .