حركت و جنبشى توان مضاعفى براى ادامه طريق مىگيرد و در هر لغزشى ضعفى و ركودى در خود احساس مىكند .
نگرش اسلام به حيات
بهواسطه اينكه اسلام كاملترين اديان آسمانى است ، نگرشى كه از اديان الهى ذكر شد بهشكل زيباتر و در عين حال استدلالىتر ، در دين مقدس اسلام وجود دارد .
اسلام منافع و مضارّ دنيا را بيان مىكند و انسان را تشويق به جلب منفعت و دفع مضار مىنمايد و به عبارت ديگر اسلام دنيا را در حد يك وسيله و ابزار بسيار خوب مىداند و به آن بها مىدهد ، دنيا به نظر اسلام آلت است و نگاه اسلام به دنيا نگاه آلى مىباشد ، نه استقلالى .
به اين مثال توجه فرمائيد :
شخصى براى خريد آينهاى وارد بازار مىشود ، آينهاى را مىبيند ، بدست مىگيرد ، زير و رو مىكند به جنس آن ، قطر ، شفافيت و صاف بودن آينه مىانديشد ، اين يك نگاه استقلالى است ، براى اين شخص آينه مهم است ، نفس آينه اعتبار دارد و بس ، لذا اگر همان لحظات كه در صفحهء آينه مىنگرد ، بر صورت خودش لكهاى باشد آن را نمىبيند و اصولًا به آن توجه ندارد .
امّا گاهى انسان به آينه نگاه مىكند تا آرايش صورت خود را مشاهده كند ، لكهاى را مرتفع كند ، مانعى را بردارد ، خارى از چشم خود خارج كند و . . . اين نگاه با نگاه اول متفاوت است ، نگاه شخص در اينجا آلى است . وى به جنس آينه و ارزش آن دقت ندارد . لذا اگر همان لحظه از وى در مورد هيأت آينه و جنس آن سؤال شود چه بسا بىتوجه باشد . زيرا در اين حد كه مشكل خودش حل شود ، آينه را نگاه مىكند ، بهاء آينه نزد وى بهاى حل مشكل است .
ديدگاه اسلام در مورد دنيا ، ديدگاه دوم است . اسلام دنيا را به اندازه ابزار و