تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 387

مساهمون:

ص٣٨٧

خودكشى

« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلَّا أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً »
« 1 » خودكشى از گناهان كبيره و موجب جاودانگى در آتش است . انسان هر چند در انجام افعال و كردار خود مختار است امّا حق ندارد ، موجبات سلب حياتى كه به او افاضه شده است ، ايجاد كند . چنين گناهى مستوجب خلود در آتش و عذاب دائمى جهنم مىباشد . قبل از ورود به بحث ، به برخى از رواياتى كه عذاب اين گناه را بيان كرده‌اند ، توجه كنيد : « ابوسعيد خدرى » مىگويد در يكى از غزوات كه كارها تقسيم شده‌بود ، شخصى كار سه نفر را انجام مى داد . به پيامبر حال او را خبر دادند . حضرت فرمود : او اهل آتش است . وقتى دشمن به ما روى آورد ، وى مجروح شد ، ( و چون نتوانست درد زخم را
هامش
( 1 ) - ( نساء - 29 ) اى مؤمنين ، اموال يكديگر را به باطل مخوريد مگر اينكه تجارتى باشد كه با رضايت انجام پذيرد . و خودكشى مكنيد ، خداوند نسبت به شما مهربان است .