اين نوشتار است . البته چه بسا در به دو امر ، ظاهر برخى عناوين ، اخلاقى به نظر نرسد و در زمرهء مباحث اعتقادى و يا تاريخى قرار گيرد ، ولى سير مباحث و گرايش عناوين ، به سوى اخلاق عملى است ، مضافاً اينكه همان مباحث از جهات نه چندان بعيدى مىتوانند در پروندهء مسائل اخلاقى جاى گيرند و حتّى عناوينى چون موضوعات مرتبط با معاد ، مىتوانند زيربناى مسائل اخلاقى شمرده شوند .
به هر حال با اينكه نهايت سعى خود را به كار بردهام تا مجموعهاى وزين ارائه نمائم ، امّا هيچگاه ، كار خود را عارى از عيوب ندانسته و به وجود نقايص و لغزشهايى كه شايد آنها را محسّنات شمرده و يا اساساً از آنها غافل بودهام ، مطمئن مىباشم ، چراكه عيوب و كاستىها از صفات غير قابل انفكاك بندگان در مقابل خالق منزّه از هر عيب و نقصى است ،
« سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ » ،
« 1 » و اگر نقص بنده آشكار نشود ، چگونه كمال معبود عيان گردد ؟
در پايان از حضرت احديّت جلّ و على مىخواهم كه مرا از نقد و ارشاد مؤمنين محروم نسازد .
اميد كه خداى متعال عنايت امام عصر ( عج ) را بر نويسنده و خواننده مستدام و مشمول ادعيهء شريفهء حضرتش نموده و در زمرهء خادمان و سربازانش ثبتنام كند و ظهور او را هر چه سريعتر مقرر فرمايد . ان شاءاللَّه
18 ذى الحجّة 1419
قم المقدسة
على غضنفرى
هامش
( 1 ) - ( سورهء زخرف - آيهء 82 ) .