و دروازه پيوند برقرار مىسازند ، اينان حلال را حرام و حرام را حلال ساخته و حقّ را مشتبه جلوه مىدهند تا بتوانند آن را رها كنند و واجب را بدون هيچ مانعى ترك نمايند و نيز باطل و حرام را مشتبه سازند تا آن را بجا آورند و بدين صورت خود را از نهى ديگران برهانند . حضرت امير عليه السلام به « عمار بن ياسر » رحمة اللَّه عليهما كه با « مغيرة بن شعبه » بحث و مجادله مىكرد ، فرمود :
« دَعْهُ يا عَمَّارُ ، فَانَّهُ لَمْ يَأْخُذْ مِنَ الدِّينِ الَّا ما قارَبَهُ مِنَ الدُّنْيا وَعَلى عَمْدٍ لَبَسَ عَلى نَفْسِهِ ، لِيَجْعَلَ الشُّبُهاتِ عاذِراً لِسَقَطاتِهِ » . « 1 »
تشبّه
مرد و زن هر كدام زىّ خاص خود دارند ، اين دو به مناسبت اختلاف در شمايل ظاهرى ، اختلاف در اندام و استخوانبندى ، اختلاف در مكانيسم داخلى ، اختلاف در شيوه تكلم ، تفكر و . . . هر كدام شكلى از لباسها را مىپسندند ، نوعى نشست و برخاست دارند و طورى خاص راه مىروند و . . . .
يكى از گناهان اين است كه مرد زىّ زن را بيابد ، لباس او را بپوشد ، خودش را در موقعيت او قرار دهد ، كار خاص او را انجام دهد ، ، و همچنين ، زن نيز زىّ مرد را بيابد و چون او زندگى نمايد و چون او فكر كند و در مجلس او بنشيند و . . .
قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله :
« لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَشَبَّهَ بِالرِّجالِ مِنَ النِّساءِ وَلا مَنْ تَشَبَّهَ بِالنِّساءِ مِنَ الرِّجالِ » . « 2 »
هامش
( 1 ) - اى عمار ، او را رها كن ، او از دين تنها آن را ميخواهد كه به دنيا نزديكش سازد ، و عمداً حقّ را بر خود مشتبه ساخته تا شبهات را بهانه لغزشهايش قرار دهد . ( نهج البلاغه - حكمت 397 به ترتيب فيض و 405 به ترتيب صبحى ) .
( 2 ) - از ما نيست زنى كه خود را شبيه مردان و يا مردى كه خود را شبيه زنان نمايد . ( كنزل العمال - 41237 ) .