تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
پيشرفت دين و دفاع از كيان اسلام لازم و واجب شمرده شود . ممكن است لزوم استفاده از چيزى كه در گذشته موضوعيت نداشته ، به حد وجوب نرسد ولى جهت سرعت و پيشرفت سريع در امرى كه خواست دين است بدان احتياج باشد ، چنين نوعى از بدعت حكم استحباب مىيابد . استفاده از وسايل صوتى مجهز و يا وسايل الكترونيكى براى بيان مستحبات دينى در اين وادى قرار مىگيرند . گاهى ممكن است بدعتى جايز باشد ، چراكه شريعت در مورد وى ساكت بوده و با روان شريعت منافات ندارد معيار در حرمت بدعت ، مخالفت آن با روح اسلام است ، و لذا هر چيزى كه در گذشته نبوده‌است و وجود آن خللى در دين ايجاد كند و يا با قوانين و اصول مسلم اسلام منافات داشته باشد ، بدعت حرام محسوب مىشود و آنچه در مورد بدعت و حرمت و عقوبت آن وارد شده‌است منحصر در همين قسم مىباشد . حديثى كه در آغاز بحث گذشت نيز اشاره به عدم تغيير و تحول در اصول و شاخه‌هاى ثابت دين دارد .

حرمت بدعت

حرمت بدعت اصطلاحى از مسلّمات دين و از بديهيات آن شمرده مىشود و در اين‌باره روايات بسيارى وارد شده است . مرحوم حّر عاملى رحمه الله در وسايل الشيعه برخى از اين اخبار را در سه باب ( 38 تا 40 ) در كتاب امر به معروف و نهى از منكر جمع آورى نموده است كه نمونه‌هائى از آنها عبارتند از :