آن نهى نمود . » « 1 »
2 - از على بن ابى طالب نقل شده است كه متعه در زمان عمر حرام شده است . وى گفته است : لولا ان عمر نهى عن المتعة مازنى الا شقى . « 2 »
« اگر عمر متعه را حرام نمىنمود ، جز شقاوتمند كسى زنا نمىكرد . »
3 - عمران بن حصين گفته است : « آيهى متعه در قرآن نازل شده و آيهاى بعدا نيامده كه آن را نسخ كند . رسول خدا ما را به متعه فرمان مىداد و ما متعه مىكرديم تا اينكه مردى آمد و آن را برداشت . » « 3 »
4 - ابن عباس مىگويد : ما كانت المتعة الا رحمة من اللّه رحم بها امة محمد و لولا نهيه عنها ما احتاج الى الزنا الا شقى و هى فى سورة النساء . . . فما استمتعتم به . . . « 4 »
« متعه جز رحمتى از سوى خدا نيست ؛ خدا با اين كار بر امت محمد رحم كرده است . اگر نهى عمر از آن نبود جز شقى كسى مرتكب زنا نمىشد . اين حكم در سورهى نساء است . . . فما . . . »
5 - ابو جمره مىگويد : « از ابن عباس دربارهى متعه پرسيدم ، مرا به آن فرمان داد . » « 5 »
6 - سعيد بن مسيب نيز گفته است كه عمر از دو متعه نهى كرد : متعه حج و متعه زنان . نهى عمر عن متعتين متعة النساء و متعة الحج . « 6 »
هامش
( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 38 .
( 2 ) - تفسير جامع البيان ، ج 5 ، ص 18 ؛ تفسير در المنثور ، ج 2 ، ص 140 ؛ كنز العمال ، ج 16 ، ص 522 ، ش 45728 .
( 3 ) - صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 153 ؛ صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 48 ؛ سنن نسايى ، ج 5 ، ص 150 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 429 ، سنن الكبرى بيهقى ، ج 5 ، ص 20 .
( 4 ) - تفسير در المنثور ، ج 2 ، ص 141 .
( 5 ) - صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 180 .
( 6 ) - تفسير در المنثور ، ج 2 ، ص 141 .