رابعا : عمر ، اقامهى نماز را در زمان خودش بدعت ناميده است . و بدعت اصطلاحى معنايى ويژه دارد و برداشت ديگرى از بدعت در كلام عمر ، نيازمند نشانه است و نشانههايى بر خلاف آن مىتوان يافت .
خامسا : مقتضاى احتياط در اينجا ، به جماعت نخواندن نماز تراويح است . چه اينكه هيچكدام از مذاهب اسلامى نماز در شب را نامشروع نمىدانند ، تنها اختلاف بر سر اقامه آن به جماعت است . احتياط اين است كه آن را به صورت فرادى بخوانند و فتواى به جماعت ، خلاف احتياط است .
سادسا : نماز تراويح ، چيزى جز نماز شب نيست . « صحيح » بخارى آورده است :
ابو سلمة از عايشه پرسيد : نماز رسول خدا در ماه رمضان چگونه بود ؟ عايشه پاسخ داد : ما كان يزيد فى رمضان و لا فى غيره على احدى عشرة ركعة ، يصلى اربعا فلا تسأل عن حسنهن و طولهن ( طولهن و حسنهن ) ، ثم يصلى اربعا فلا تسأل عن حسنهن و طولهن ، ثم يصلى ثلاثا ، فقلت يا رسول اللّه أتنام قبل ان توتر ؟ قال يا عايشة ان عينى تنامان و لا ينام قلبى . « 1 »
« پيامبر در ماه رمضان و غير آن چيزى بر يازده ركعت نمىافزود ؛ چهار ركعت مىخواند و تو از كم و كيف آن نپرس . سپس چهار ركعت مىخواند و تو از كم و كيف آن نپرس . پس از آن ، سه ركعت مىخواند . گفتم : اى رسول خدا ! پيش از نماز وتر مىخوابى ؟ گفت : اى عايشه ! دو چشمم به خواب مىرود ، ولى قلبم نمىخوابد . »
در پايان اين بحث ، ذكر اين نكته خالى از لطف نيست كه برخى از علماى اهل سنت به ديدهى ترديد به اين نماز نگريستهاند و برخى آن را نپذيرفتهاند . ذهبى در « تاريخ الاسلام » و نيز « سيرة » مىنويسد : « ابو بكر الرملى معروف به ابن نابلسى ، كه از پارسايان و عابدان زمان خود بود و به شهادت رسيد و هنگام شهادت از بدن او
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 253 ؛ سنن الكبرى نسايى ، ج 1 ، ص 159 ؛ مسند احمد ، ج 6 ، ص 73 .