كه قرآن كريم از كفار ، سجده تلاوت را بخواهد ؛ آنان كه اساس دين را نپذيرفتهاند ، هرچند بر فروع مكلف باشند ، ولى بىشك به مقتضيات آن پاىبند نيستند . پس آيه دلالت بر وجوب سجده تلاوت مىنمايد ولى چون سجده تلاوت براى تمام قرآن به نظر همه واجب نيست ، وجوب سجده ، منحصر در آيات مخصوصى از سورههاى خاص مىگردد .
علاوه بر آنچه گفته شد ، « عمدة القارى » اخبارى از نافع ، سعيد بن جبير ، حماد ، مغيرة بن ابراهيم ، عثمان و . . . نقل كرده است كه همگى حكايت از وجوب سجده تلاوت مىنمايند . « 1 »
نافع و ابن جبير آوردهاند : من استمع السجدة فعليه ان يسجد . « 2 »
« هركه آيهى سجده را بشنود ، بر او سجده واجب است . »
العينى سند اين خبر را صحيحه دانسته است . « 3 »
تلاوت عزايم در نماز
گروههاى مختلف اهل سنت ، قائل به جواز خواندن آيهى سجده در نماز هستند ؛ و سجده در هنگام نماز را پس از خواندن يا شنيدن آن مستحب مؤكد مىدانند . البته حنفىها چون به وجوب سجده معتقدند ، مىگويند سجده در بين نماز واجب است و اگر هنگام خواندن و يا شنيدن آيهى سجده در نماز ، سجده نكند و مدتى تأخير افتد ، بجا آوردن فورى آن ساقط مىشود ؛ و ممكن است ركوع يا سجود نماز با نيت سجدهى تلاوت صورت پذيرد و كافى باشد . « 4 » ولى اين فتواها
هامش
( 1 ) - ر . ك : عمدة القارى ، ج 7 ، ص 95 .
( 2 ) - عمدة القارى ، ج 7 ، ص 95 .
( 3 ) - ر . ك : عمدة القارى ، ج 7 ، ص 95 .
( 4 ) - ر . ك : الفقه على المذاهب الاربعة ، ج 1 ، ص 464 .