يعقوب عليه السّلام داشت و نيز تابوت عهد بنى اسراييل كه به فرمان خدا و به دست موسى عليه السّلام ساخته شد و او هنگام وفاتش برخى از الواح تورات و آيات نبوت و زره خود را در آن نهاده و آن را نزد جانشين خويش ، يوشع بن نون گذارده بود و . . . از اين موارد است . بنى اسراييل اين تابوت را مبارك مىدانستند و با آن آرامش مىيافتند .
. . . إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
. « 1 »
« . . . نشانهى حكومت او ، اين است كه صندوق عهد به سوى شما خواهد آمد . همان صندوقى كه در آن ، آرامشى از پروردگار شما ، و يادگارهاى خاندان موسى و هارون قرار دارد ، در حالى كه فرشتگان ، آن را حمل مىكنند . در اين موضوع ، نشانهاى روشن براى شماست ، اگر ايمان داشته باشيد . »
تاكنون بحث لغوى و كاربردهاى قرآنى و تاريخچهاى از تبرك در ميان ملل ، بيان شد كه خود دليلى بر صحت تبرك است . آنچه در اينجا دنبال مىشود ، نگرشى در روش مسلمانان از آغاز تاكنون ، بويژه در آغاز اسلام است تا پندار منع تبرك بررسى شود .
تبرك در روش مسلمانان
بنابر مستندات تاريخى ، ياران پيامبر ، كودكان خود را با اذان و اقامه وى ، متبرك مىكردند ؛ و خود با لمس بدن او ، بوسيدن دستمالش ، دست كشيدن به منبر وى ، استفاده از اضافى آب وضو و آب نوشيدنى ، برداشتن مو و ناخن پيامبر و . . . تبرك مىجستند .
كودكان
از عايشه نقل شده كه مردم ، نوزادان خود را براى تبرك نزد پيامبر مىآوردند و ايشان به كام آنها چيزى مىريخت و متبرك مىنمود . عبد الرحمن بن عوف مىگويد :
هامش
( 1 ) - بقرة ، 248 .