. . . هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ . .
. « 1 »
« اينان شفيع ما نزد خداوند هستند . »
آرى . آنان كه موهومات را شفيع خود تصور كرده بودند ، به خود ستم روا داشتند و البته ستمگران هيچ يار و ياورى نخواهند داشت .
ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ
. « 2 »
خداوند دربارهى اين دسته از انسانها مىفرمايد : روز قيامت هيچ دوستى به يارى دوست خود نمىشتابد .
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
. « 3 »
« روزى كه هيچ دوستى براى دوست خود سودى ندارد و يارى در ميان نخواهد بود . »
و خود آنها نيز در آن روز خواهند دانست كه كسى به فكر آنان نيست .
فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ، وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ
. « 4 »
« اكنون نه شفاعتكنندهاى داريم و نه دوست مهربانى . »
اما از اين قسم آيات كه بگذريم ، اساس شفاعت در آيات زيادى اثبات شده است كه از جمله آنها :
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ ما لَكُمْ مِنْ دُونِهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا شَفِيعٍ أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ
. « 5 »
« خداست كه آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست در شش روز ساخت و آنگاه بر عرش استيلا يافت . جز او شفيعى براى شما نيست چرا به خود نمىآييد . »
هامش
( 1 ) - يونس ، 18 .
( 2 ) - مؤمن ، 18 .
( 3 ) - دخان ، 41 .
( 4 ) - شعرا ، 100 و 101 .
( 5 ) - سجدة ، 4 .