« شفاعت من در روز قيامت حق است ؛ پس هركس به آن ايمان نياورد ، اهل آن نخواهد بود . »
« جامع الصغير » به نقل از رسول خدا ، شفاعت را براى اهل گناهان كبيره دانسته است . در اين خبر پيامبر فرموده است :
شفاعتى لاهل الكبائر من امتى . « 1 »
همچنين « جامع الصغير » و نيز « تاريخ بغداد » آورده است كه رسول خدا فرمود :
شفاعتى لأمّتى من احبّ اهل بيتى . « 2 »
« شفاعت من ، خاص امت من از كسانى است كه اهل بيتم را دوست داشته باشند . »
در تفسير آيهى شريفه
. . . عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
. « 3 »
« مسند احمد » آورده است كه پيامبر فرمود :
الشفاعة ، المقام المحمود الشفاعة . « 4 »
« مراد از مقام محمود ، شفاعت است . مقام محمود شفاعت است . »
اثر شفاعت
لغزشهاى انسان به خودى خود مىتواند مايهى نااميدى را در دل بكارد ؛ و از آنجا كه نااميدى از بزرگترين گناهان و موجب نابودى ابدى است ؛ اسلام به بيان روشهاى گوناگون نابودى گناهان پرداخته است تا اين آفت اخلاقى را از ميان ببرد .
يكى از اين راهها ، طرح مسألهاى با گسترهاى وسيع به نام شفاعت است . اين مهم روحيه اميدوارى را به انسان داده و او را از نابودى حتمى يأس ، رهايى مىبخشد .
هامش
( 1 ) - جامع الصغير ، ج 2 ، ص 79 .
( 2 ) - جامع الصغير ، ج 2 ، ص 79 .
( 3 ) - اسراء ، 79 .
( 4 ) - مسند احمد ، ج 2 ، ص 478 .