تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 222

مساهمون:

ص٢٢٢
« اعتقاد به رجعت در مذهب شيعه الزامى نيست و انكار آن هرچند ضرورى است ولى مضر نيست . » در پى اين مقدمه ، با اين هدف كه اعتقاد به رجعت ، ميان شيعه مستند به دلايل قرآنى و روايى است ، به بيان دلايل رجعت مىپردازيم .

دلايل رجعت

براى اثبات رجعت و تحقق آن ، به دلايل زير توجه كنيد .

1 - عقل

تمام دلايل عقلى كه بر زندگى مجدد انسان در قيامت به شكل جسمانى دلالت دارد ، مىتواند دليل بر امكان رجعت نيز باشند ، چه اينكه اگر زندگى مجدد ممكن باشد تعدّد آن نيز امكان‌پذير است . بنابراين ، رجعت انسان‌ها از ديدگاه عقل ، نيازمند دليل جداگانه‌اى نيست و دلايل عقلى معاد جسمانى ، در اين‌جا نيز جارى است ؛ البته خداوندى كه بشر را از چكيدهء گل آفريد ، مىتواند او را بارها چه در قيامت و چه پيش از آن ، زنده نمايد .

2 - زندگى دوباره در گذشته

قرآن بارها زندگى مجدد انسان‌ها در ميان اقوام گذشته را تشريح فرموده كه براى نمونه به بيان چند مورد بسنده مىشود . 1 - بنى اسراييل در پى لجاجت‌هاى خود ، به موسى عليه السّلام گفتند تا خداوند را نبينيم ، ايمان نمىآوريم . خداوند يكى از آفريده‌هاى خود را كه تاب ديدن آن را نداشتند به آنان نشان داد تا به اين مهم آگاه شوند كه او ديدنى نيست . در پى درخواست آنان ، صاعقه‌اى فرود آمد و به كوه خورد و برق خيره‌كننده‌اى درخشيد و صداى ترس‌آورى ايجاد شد و زمين به لرزه درآمد و بنى اسراييل بىهوش بر زمين افتادند و به تصريح قرآن از دنيا رفتند . موسى عليه السّلام ناراحت شده بود ؛