وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ .
« 1 »
ما آنها را به عذاب و بلا گرفتار ساختيم اما آنان نه در برابر پروردگارشان تواضع كردند و نه به درگاهش تضرع مىكنند .
اصبغ بن نباته از حضرت امير عليه السلام نقل نمودهاند كه فرمود :
قال النبى صلى الله عليه و آله رفع الايدى من الاستكانة ، قلت و ما الاستكانة ؟ قال : اما تقرء هذه الآية فما استكانوا و مايتضرعون . « 2 »
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بلند كردن دستها از استكانت است . مگر اين آيه را نخواندهاى
فَمَا اسْتَكانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما يَتَضَرَّعُونَ .
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ
« 3 »
شعلههاى سوزان آتش به صورتهايشان نواخته مىشود و در دوزخ چهرهاى عبوس دارند .
ابوسعيد خدرى از حضرت صلى الله عليه و آله نقل كردهاست كه : آتش جهنمى را مىگدازد ، سپس لب بالاى او را به هم مىپيچد تا اينكه به وسط سرش مىرسد و لب پائين او فرو مىريزد تا اينكه بر نافش مىافتد .
تشويه النار فتقلِص شفته العليا حتى تبلغ وسط رأسه و تسترخى شفته السفلى حتى تضرب سُرَّتَهُ . « 4 »
ابنكثير بخشى از اين روايت را نقل كردهاست . « 5 » نيز از آن حضرت صلى الله عليه و آله نقل شدهاست كه :
هامش
( 1 ) - مؤمنون ، 76 .
( 2 ) - الميزان ، ج 15 ، ص 51 .
( 3 ) - مؤمنون ، 104 .
( 4 ) - سنن ترمذى ، ج 5 ، ص 10 ؛ قرطبى ، ج 12 ، ص 152 .
( 5 ) - ابنكثير ، ج 3 ، ص 268 .