أجله و عمله و رزقه ، و شقيا يكون أو سعيدا . « 1 »
وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ .
« 2 »
و درختى را كه از طور سينا مىرويد و از آن روغن و نان خورش براى خورندگان فراهم مىگردد .
درخت زيتون كه در اين آيه و نيز آيات مختلف ديگرى وارد شدهاست درختى مبارك محسوب مىشود . حضرت صلى الله عليه و آله در اين باره فرمودهاند :
الزيت شجرة مباركة فأئتدموا به و ادهنوا .
زيتون درخت مباركى است از آن خورش تهيه كنيد و به بدن بماليد . « 3 »
وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً وَ آوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ .
« 4 »
و ما فرزند مريم و مادرش را آيت و نشانهاى قرار داديم و آنها را در سرزمين مرتفعى كه داراى امنيت و آب جارى بود جاى داديم .
رواياتى در معرفى اين اماكن وارد شدهاست كه سند مطلوبى ندارد . در روايات ، ربوه ، حيره ؛ ذات قرار و معين ، كوفه ؛ يا قرار ، مسجد كوفه ؛ المعين ، فرات ؛ يا ربوه ، دمشق در سوريه ؛ و يا ربوه ، رمله مطرح شدهاست . « 5 » « مرّة بَهْزى » از حضرت صلى الله عليه و آله نقل كردهاست كه به يكى از اصحاب فرمودند : تو در ربوه از دنيا مىروى و او در رمله از دنيا رفت ، پس معناى اين دو واژه يكى
هامش
( 1 ) - تفسير امام عسكرى ، ص 135 .
( 2 ) - مؤمنون ، 20 .
( 3 ) - مجمعالبيان ، ج 7 ، ص 184 ؛ الميزان ، ج 15 ، ص 24 .
( 4 ) - مؤمنون ، 50 .
( 5 ) - ر . ك . الدرالمنثور ، ج 5 ، ص 10 ؛ معانى القرآن نحاس ، ج 4 ، ص 462 ؛ الميزان ، ج 15 ، ص 36 .