هر كدام شما برادرش را دوست داشت به او خبر دهد چرا كه موجب بقاى الفت و ثبات دوستى است .
141 « اذا أَحَبَبْتَ رَجُلًا فَلا تُمارِهِ وَلا تُجارِهِ وَلا تُشارِّهِ وَلا تَسْئَلْ عَنْهُ احَداً فَعَسى انْ تُوافِيَ لَهُ عَدُوّاً فَيُخْبِرَكَ بِما لَيْسَ فيهِ فَيُفَرِّقَ ما بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ » « 1 »
وقتى كسى را دوست داشتى با او جدال نكن و به او ستم منما و دشمنى نورز ، در مورد او از كسى چيزى نپرس چرا كه ممكن است به يكى از دشمنان او برخورد كنى و او تو را به آنچه در وى نيست خبر دهد و اين موجب جدائى تو و دوستت شود .
142 « اذا أَحَبَبْتُمْ أَنْ تَعْلَمُوا ما لِلْعَبْدِ عِنْدَ رَبِّهِ فَانْظُروُا ما يَتْبَعُهُ مِنَ الثَّناءِ » « 2 »
وقتى دوست داشته باشيد مقام بنده را نزد خدا بدانيد ، ببينيد پشت سر او چه مىگويند .
143 « إِذا أَرادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً فَقَّهَهُ فِي الدَّيْنِ وَزَهَّدَهُ فِي الدُّنْيا وَبَصَّرَهُ عُيُوبَهُ » « 3 »
چون خدا خير بندهاى را بخواهد در امر دين او را فقيه مىگرداند و بر امور دنيا بى اعتنايش سازد و او را به عيبهايش بينا مىسازد .
144 « إِذا أَرادَ اللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً صَيَّرَ حَوائِجَ النَّاسِ إلَيْهِ » « 4 »
وقتى خداوند خير بندهاى را بخواهد ، حاجت مردم را به سوى او سوق مىدهد .
145 « إِذا أَرادَ اللَّهُ بِعَبْدِهِ الخَيْرَ عَجَّلَ لَهُ الْعُقُوبَةَ فِي الدُّنْيا وَإِذا أَرادَ اللَّهُ بِعَبْدِهِ الشَّرَّ أَمْسَكَ عَنْهُ بِذَنْبِهِ حَتّى يُوافِيَ بِهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ » « 5 »
چون خدا خير بندهاش را بخواهد ، كيفرش را در دنيا قرار مىدهد و چون بدى او را بخواهد ، گناه او را نگه مىدارد تا در قيامت او را كيفر دهد .
هامش
( 1 ) - كنز العمال ، 9 ، 36 .
( 2 ) - جامع الصغير ، 1 ، 58 .
( 3 ) - جامع الصغير ، 1 ، 61 .
( 4 ) - جامع الصغير ، 1 ، 62 .
( 5 ) - مستدرك سفينة البحار ، 3 ، 236 .