دعوت كرد ، دعوت سابق را بپذير .
136 « اذا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً ابْتَلاهُ وَاذا أَحَبَّهُ الْحُبَّ الْبالِغَ اقْتَناهُ قالُوا : مَا اقْتِناؤُهُ ؟ قالَ لايَتْرُكُ لَهُ مالًا وَلا وَلَداً » « 1 »
وقتى خداوند بندهاى را دوست دارد ، وى را مبتلا مىسازد و چون او را بسيار دوست داشته باشد ، او را ويژه خود قرار مىدهد . عرض كردند : چگونه ؟ فرمود : مال و فرزندى براى او باقى نمىگذارد .
137 « اذا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً حَماهُ الدُّنْيا كَما يَظِلُّ أَحَدُكُمْ يَحْمِي سَقيمَهُ الْماءَ » « 2 »
چون خداوند بندهاى را دوست داشته باشد دنيا را از او منع مىنمايد ، همانطور كه شما مريض خود را از نوشيدن آب منع مىكنيد .
138 « اذا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً ابْتَلاهُ لِيَسْمَعَ تَضَرُّعَهُ » « 3 »
وقتى خداوند بندهاى را دوست دارد ، وى را مبتلا سازد تا صداى نالهء او را بشنود .
139 « إِذا أَحَبَّ اللَّهُ عَبْداً قَذَفَ حُبَّهُ فِى قُلُوبِ الْمَلائِكَةِ وَ إِذا أَبْغَضَ اللَّهُ عَبْداً قَذَّفُ بُغْضَهُ في قُلُوبِ الْمَلائِكَةِ ثُمَّ يَقْدِفُهُ فِي قُلُوبِ الْآدَمِيَّينَ » « 4 »
وقتى خدا بندهاى را دوست داشته باشد ، دوستى او را در قلوب فرشتگان قرار مىدهد و چون خدا بندهاى را دشمن باشد ، دشمنى او را در قلوب فرشتگان قرار مىدهد ، و سپس آن را در دل انسانها جاى مىدهد .
140 « إذا أَحَبَّ أَحَدُكُمْ أَخاهُ فَلْيُعْلِمْهُ فَانَّهُ ابْقى في الْأُلْفَةِ وَاثْبَتُ فِى الْمَوَدَّةِ » « 5 »
هامش
( 1 ) - ( . . . ابْتَلاهُ فاذا أَحَبَّهُ . . . ) بحار الانوار ، 78 ، 188 .
( 2 ) - سنن ترمذى ، 3 ، 258 .
( 3 ) - جامع الصغير ، 1 ، 57 .
( 4 ) - جامع الصغير ، 1 ، 58 .
( 5 ) - ( . . . أَخاهُ فى الله فَلْيُعْلِمْهُ . . . ) كنز العمال ، 9 ، 25 .