سخنى كه به عقل گروهى نرسد براى آنان نمىگوئى مگر اينكه براى برخى از آنان مايه فتنه خواهد بود .
2622 « ما أَنْعَمَ اللَّهُ عَلى عَبْدٍ نِعْمَةً فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَيْها إِلّا كانَ ذلِكَ الْحَمْدُ أَفْضَلَ مِن تِلْكَ النِّعْمَةِ وَإِنْ عَظُمَتْ » « 1 »
خدا به بنده نعمتى نداده كه او ستايش آن را بجا آورد مگر اينكه آن ستايش از آن نعمت برتر است هر چند نعمتى بزرگ باشد .
2623 « ما أَنكَرَ قَلْبُكَ فَدَعْهُ » « 2 »
آنچه را كه قلب تو نمىپذيرد رها كن .
2624 « ما أَهْدَى الْمَرْءُ الْمُسْلِمُ لِاخيهِ هَدِيَّةً أَفْضَلُ مِنْ كَلِمَةِ حِكْمَةٍ يَزيدُهُ اللَّهُ بِها هُدىً أَوْ يَرُدُّهُ بها عَنْ رَدىً » « 3 »
مسلمان به برادرش هديهاى برتر از سخن حكمتآميز كه موجب شود خدا هدايت او را بيفزايد يا هلاكت را از او دور گرداند ، نداده است .
2625 « ما بَرَّ أباهُ مَنْ شَدَّ الَيْهِ الطَّرْفَ بِالْغَضَبِ » « 4 »
به پدر نيكى نكرده است فرزندى كه به وى نگاه غضب آلود نمايد .
2626 « ما أُوذِىَ أَحَدٌ ما أُوذيتُ في اللَّهِ » « 5 »
آن قدر كه من در راه خدا اذيت كشيدهام ، احدى آزار نديده است .
2627 « ما تَجالَسَ قَوْمُ مَجْلِساً فَلَمْ يَنْصُتْ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ إِلّا نُزِعَ مِنْ ذلِكَ الَمجْلِسِ الْبَرَكَةُ » « 6 »
هامش
( 1 ) - جامع الصغير ، 2 ، 486 .
( 2 ) - كنز العمال ، 3 ، 428 .
( 3 ) - جامع الصغير ، 2 ، 487 .
( 4 ) - معجم الاوسط ، 9 ، 149 .
( 5 ) - كنز العمال ، 11 ، 461 .
( 6 ) - جامع الصغير ، 2 ، 490 .