1001 « إِيَّاكُمْ وَالْهَوى فَإِنَّ الْهَوى يُعْمي وَيُصِمُّ » « 1 »
از هوس بپرهيزيد كه هوس كور مىكند و كر مىنمايد .
1002 « إِيَّاكُمْ وَخَضْراءَ الدِّمَنِ ، قيلَ : وَما خَضْراءُ الدِّمَنِ ؟ قالَ : الْمَرْأَةُ الْحَسْناءُ في مَنْبَتِ سُوءٍ » « 2 »
از سبزه در مزبله بپرهيز ، عرض كردند ، و او چيست ؟ فرمود : زنى زيبا در خانودهاى بد .
1003 « إِيَّاكُمْ وَدَعْوَةَ الْمَظْلُومِ وَإِنْ كانَ مِنْ كافِرٍ فَإِنَّهُ لَيْسَ لَها حِجابٌ مِنْ دُونِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ » « 3 »
از نفرين مظلوم بپرهيز هر چند كافر باشد ، چرا كه حجاب و مانعى جز خداى متعال ندارد .
1004 « إِيَّاكُمْ وَمُحادَثَةَ النِّساءِ فَإِنَّهُ لا يَخْلُو رَجُلٌ بِامْرَأَةٍ لَيْسَ لَها مَحْرَمٌ إِلّاهَمَّ بِها » « 4 »
بپرهيزيد از حرف زدن با زنان كه هيچگاه مردى با زنى نامحرم خلوت نمىكند مگر اينكه قصد او كرده است .
1005 « إِيَّاكُمْ وَمُحقَّراتِ الذُّنُوبِ فَإِنّما مَثَلُ مُحَقَّراتِ الذُّنُوبِ كَمَثَلِ قَوْمٍ نَزَلُوا بَطْنَ وَادٍ فَجاءَ ذا بِعُودٍ وَجاءَ ذا بِعُودٍ حَتّى حَمَلُوا ما أَنْضَجُوا بِهِ خُبْزَهُمْ ، وَإِنَّ مُحَقَّراتِ الذُّنُوبِ مَتى يُؤْخَدْ بِها صاحِبُها تُهْلِكْهُ » « 5 »
بپرهيزيد از گناهان كوچك ، مَثَل گناهان كوچك مَثَل گروهى است كه بر صحرائى وارد شوند ، يكى چوبى آورد ، ديگرى نيز چوبى آورد تا اينكه با انبوه هيزمها نان خود را بپزند ، محقرات گناه هر كجا باشند صاحبش را هلاك مىكنند .
1006 « إِيَّاكَ وَالتَّسْويفَ بِأَمَلِكَ فَإِنَّكَ لِيَوْمِكَ وَلسْتَ لِما بَعْدُ فَإِنْ يَكُ غَدٌ لَكَ فَكُنْ في الْغَدِ
هامش
( 1 ) - ( . . . الْهَوى يُصِمُّ وَيُعْمي ) كنز العمال ، 3 ، 547 .
( 2 ) - كافى ، 5 ، 332 .
( 3 ) - ( . . . و انْ كانت مِنْ . . . ) كنز العمال ، 3 ، 502 .
( 4 ) - جامع الصغير ، 1 ، 450 .
( 5 ) - معجم الكبير ، 6 ، 166 .