قرار داده و آن را مايهء برقرارى نظام الفت با يكديگر و عزّت دينشان شمردهاست . بنابراين جامعه جز با اصلاح حاكم ، اصلاح نمىشود و حاكمان و زمامداران جز با اصلاح ملت و روبراه شدن امور آنان ، اصلاح نمىگردند . با اين حال اگر ملت ، حقّ حكومت را اداء كند و وظايف خود را در مقابل حاكم انجام دهد ، و نيز اگر حاكم حقوق ملت را بپردازد و وظايفش را در برابر آنان به انجام رساند ، حقّ در بين آنها تقويت مىشود و . . . .
با توجه به آنچه از بيان حضرت عليه السلام استفاده مىشود ، حقّ حاكم برملت ، اطاعت از فرامين اوست . در بخش بعدى اين مهم را با تفصيل بيشترى پىمىگيريم .
* * *
حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 82
مساهمون: على غضنفرى
ص٨٢