پرهيز از موضع تهمت
در هرحكومتى گروهى از مردم از موقعيّت كارگزاران خود ناخشنودند . اينان چهبسا براى به چالش كشاندن حكومت ، از حربه تهمت و افتراء بهره جسته و با اشاعهء شايعات سعى در ايجاد بدبينى ملت از كارگزاران حكومت نمايند .
بى توجهى حكومت و عدم ارائه به موقع اطلاعات صحيح به اين حربه كمك نموده و موجب افزايش فاصله سيستم حكومتى از مردم مىگردد و البتّه همين نقطهء آغازين مرگ حكومت شمرده مىشود .
درمان اين مرض مهلك به اين است كه كارگزاران حكومت هرگز خود را در مظان اتهام قرار ندهند و واقعيّات را آنطور كه هست به اطّلاع مردم برسانند ، چه اينكه صداقت در بيان حقيقت ، هر چند بر ضرر دستگاه تصور شود ، پشتيبانى افكار عمومى را به دنبال خواهد داشت .
حضرت امير عليه السلام در عهدنامه خود به مالك اشتر مىفرمايد :
« وَانْ ظَنَّتِ الرَّعِيَّةُ بِكَ حَيْفاً فَأَصْحِرْ لَهُمْ بِعُذْرِكَ ، وَاعْدِلْ عَنْكَ ظُنُونَهُمْ بِإِصْحَارِكَ ، فَإِنَّ فِي ذلِكَ رِيَاضَةً مِنْكَ لِنَفْسِكَ ، وَرِفْقاً بِرَعِيَّتِكَ ، وَإِعْذَاراً تَبْلُغُ بِهِ حَاجَتَكَ مِنْ تَقْوِيمِهِمْ عَلَى الْحَقِّ » .
هرگاه توده ملّت برتو گمان بد برند ، حقايق را آشكار ساز و عذر خويش را در مورد آنچه كه موجب بدبينى آنها شدهاست بيان كن و با صراحت بدبينى آنان را از خود دور ساز ، چه اينكه چنين برخوردى موجب تربيت اخلاقى و رياضت نفس تو ، و مدارا با ملّت شده و نيز باعث