( 45 ) پاسخ به نامهء يك دوست ( 2 )
بسمه تعالى
دوست محترم خود را سلام عرض مىكنم . دوام توفيق و سلامت او را از حضرت حق طالب و خواستارم . مهرنامه شما را زيارت كردم و از احسان و يادآورى آن جناب بسى متشكر و سپاسگزار شدم . جواب مسائل آن جناب به قرار زير است :
1 . حقوق شما احتياج دارد به اجازه حاكم شرع و حقير شما را وكيل مىكنم كه حقوقتان را به دست راستتان دهيد ، گويا به من داديد . بعد به دست چپ ، گويا من به شما بخشيدم ، ولى مشروط به چند شرط : 1 . در صورت قدرت و امكان از تعليم شرعيات و امور مذهبى به محصلين مضايقه نفرماييد و به هرطور مىتوانيد آنها را از احكام دينى آشنا سازيد و در اين راه به هر كتاب و مطلبى احتياج باشد ، بنده در خدمت شما و غلام آن جنابم . 2 . آن حقوق را در گناه مصرف نفرماييد ؛ گرچه به حمد اللَّه شما اهل اين كارها نيستيد ، ولى بايد بنده عرض كنم ؛ مثلًا در عرق و ورق و سينما و كارهاى غير شرعى ديگر مصرف نكنيد . 3 . اگر از سالتان چيزى اضافه بماند ، پنج يك آن را به عنوان وجوه به حاكم شرعى ، يعنى هر مجتهد عادل باشد برسانيد . خدا شما را موفق بدارد .
2 . مخلوقاتى كه از ناحيه مال يا قيافه يا استعداد اخلاقى و فكرى محروميتى دارند و از اين جهت رنج مىبرند ، همهء آنها در صورت وجود ايمان ثوابهاى عظيم دارند و بسا مىشود همان محروميت كفارهء همهء گناهان او خواهد بود . البته نظم عالم مقتضى