حدود اسراف و تبذير چيست ؟
* اسراف و تبذير دو عبارت قريب الافق است ، ولى تبذير در معنا بيش از اسراف است . و هر دو در يك موضوع جمع است . هر كس مالى را در راه حرام مصرف كند ، اسراف است و لو اين كه يك ريالش باشد ، و لو اين كه يك تومانش باشد ، و لو ميليونش باشد . هر مالى كه در راه حرام مصرف شد ، اسراف است كه در قرآن و روايات از اسراف و تبذير به عنوان يكى از گناهان كبيره ياد شده است . مصداق اسراف اين است كه انسان مالش را در راه حرام مصرف كند ، جانش را در راه حرام مصرف كند . اين اسراف است و يكى اين كه در راه حلال هم مصرف كند ولى بيش از نياز و بىخود و غير عقلايى مصرف كند . يكى كبريت هم بردارد و يك چوب كبريت بىجهت بزنيد و روشن كنيد ، بيندازيد دور ، اين اسراف است . يك استكان آب را بىجهت بريزيد دور ، اين اسراف است . اسراف اتلاف مال در راه حرام ، مصرف كردن مال در راه حرام و دوم مصرف كردن به اتلاف بىخود و تلف كردن بىخود و بىمنطق . بنا بر اين ، اين اسراف است و غير اين اسراف نخواهد بود .
شفاعت پدر و مادر در روز قيامت در بارهء بچه نافذ است يا نافذ نيست ؟
* روز قيامت شفعا زيادند و شفاعتچى زياد است ؛ از پيامبر گرامى و انبيا گرفته تا شهدا تا علما تا مؤمنين خالص تا پدر و مادر . تمام اينها روز قيامت شفاعت خواهند كرد . البته در اين شفاعت مختلف است ؛ شفاعت به تيپ زيادى ، گروه زيادى ، ميليونها نفر ، شفاعت به صد نفر ، به ده نفر . پدر و مادر حق شفاعت براى فرزندان دارند و فرزندان نيز حق شفاعت براى پدر و مادر نيز دارند . منتهى همه شفاعتها يك شرط دارد و آن شرط آن است كه اين انسانى كه شفاعت مىشود از نظر اصول و عقايد عيب نداشته باشد ؛ يعنى ايمانش درست باشد ؛ اصول عقايدش درست باشد . اگر ايمان درست است ، آيه مىفرمايد :
« وَ لَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى » ؛ « 1 »
هامش
( 1 ) سورهء أنبياء ، آيهء 28 .