مهر و محبت آن حضرت به دو فرزند دلبندش « حسن و حسين » مىفرمايد :
علاقه و محبت اولياء اللَّه بر ديگران حتى به فرزندانشان همانند ساير مردم ، نشأت يافته از علل و اسباب عادى غير خدايى نيست و معلول هوى و هوس و حتى نسبت و خويشى هم نيست . آنان دل از همه اين علاقات گسستهاند و بر هر چيزى به ديده ديگر و نظر ديگرى مىنگرند و هر موجودى غير او را بدان جهت كه اثرى از اوست ، مىبينند و در هر جايى تابش انوار حق بيشتر و در هر كسى آثار ذات و مظهر صفات او روشنتر و در هر محل ، ظهور جلال و جمالش بارزتر ، محبت آنان نسبت بدان كاملتر است .
يعقوب پيامبر عليه السلام از ميان دوازده فرزندش به يوسف عليه السلام بيش از ديگران محبت داشت و عشق او در دل يعقوب مكانتى خاصّ بود ؛ چه آن كه براى او در نزد حق منزلتى به سزا مىديد . آرى ، يعقوب خدا را دوست داشت و از آثار و كمال او در يوسف مشاهده مىكرد . فرزندان ديگرش از اين نقطه مرموز و سرّ مستور غافل بودند و از اين رو ، مىگفتند :
« إِنَّ أَبَانَا لَفِى ضَلَالٍ مُبِينٍ » ؛
قطعاً پدر ما در گمراهى آشكارى است .
بىترديد ، پدر ما ، در تربيت فرزند و رفتار با آنان راه به انحراف مىرود و مراعات عدالت نمىكند تا وقتى كه پردهها از ميان برداشته شد و امتحانهاى طاقت فرسا پيش آمد و جوهره نبوغ ايمانى در وجود يوسف و علو مقام او در امتثال فرامين محبوب ظاهرگشت ، برادرها گفتند :
« تَاللَّهِ لَقَدْ آثَرَكَ اللَّهُ عَلَيْنَا وَ إِنْ كُنَّا لَخَاطِئِينَ » .
گفتند : « به خدا سوگند ، كه واقعاً خدا تو را بر ما برترى داده است و ما خطاكار بوديم » .
اى يوسف بزرگ ، انتخاب خداوند بجا بوده ، عشق به اللَّه تو ، زليخاها را مطرود و
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 591
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٩١