پروردگارش كه بسى برتر است [ منظورى ندارد ] .
هر كارى كه اين انسان با تقوا انجام مىدهد به اين منظور نيست كه در مقابل نيكى كسى نيكى و احسان كند ، بلكه او چون ايمان دارد كارهاى الهى خود را بدون انتظار نيكى از ديگران انجام مىدهد و تنها رضاى پروردگار خود را مىطلبد . مؤمن عملش براى اين جهت است . بنا بر اين ، تنها عملى كه براى خدا انجام بگيرد ، خالص است و آن اعمال و اعتقاداتى كه مشوب به باورهاى انحرافى نباشد ، خالص است . و انبيا آمدهاند كه انسان را به اين كمال برسانند كه هم از نظر افكار و باورها پاك و خالص باشد و هم از نظر اعمال .
آن انسانى غرض از خلقت است كه اعمال و افكارش خالص و براى خدا باشد . و آن انسانى خليفة اللَّه است كه ناپاكىهاى جامعه را بشويد و تبديل به پاكى و خلوص كند و انسانهاى آلوده را تزكيه نمايد .
البته اين نكته هم بايد گوشزد شود كه رسيدن به اين مقام بسيار مشكل است .
خالص كردن عقايد و اعمال ، يكى از كارهاى سخت انسان است و البته رسيدن به مراحل كمال انسانى بايد هم مشكل باشد ؛ زيرا اين بالاترين ارزشى است كه در عالم وجود تصور مىشود . انسان كامل و انسان خالص ارزشش فوق اينهاست و در تحصيل اين مقام ، هر چه انسان زحمت بكشد ، كم است و هر چه به سختىها و ناهموارىها و گرفتارىها تن در دهد ، باز كم است كه به آن مرحله و الا برسد .
در روايت است كه :
النّاس كلُّهم هلكى إلا العالمون ، و العالمون كلُّهم هلكى إلا العاملون ، و العاملون كلُّهم هلكى إلا المخلصون ، و المخلصون على خطر عظيم ؛
مردم همه اهل هلاكاند ، مگر علما و علما همه اهل هلاكاند ، مگر عمل كنندگان [ به علم خود ] و عمل كنندگان همه اهل هلاكاند ، مگر اخلاصمندان ، و اخلاصمندان بر خطر عظيماند .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 545
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٤٥