« وَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ مَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ » ؛
با ( دستهاى از ) آنان استغفار مىكنند من آنان را عذاب نخواهم كرد .
گناه سبب نزول عذاب الهى است و اگر خداوند عذاب خويش را بر اهل عالم نازل نمىكند و همه را نابود نمىنمايد . به خاطر عبادات و طاعات بندگانى است كه عمر خويش را صرف عبوديت حق نمودهاند .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : در اوايل جوانى و نوجوانى با زحمت فراوان در اطراف خانه خدا طواف مىكردم كه پدرم امام باقر عليه السلام را ملاحظه نمودم . ايشان با ديدن چهره من كه عرق از آن سرازير شده بود ، به من فرمود : فرزندم ، زياد خودت را به زحمت نيانداز .
فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا أَحَبَّ عَبْداً رَضِيَ مِنْهُ بِالْيَسِيرِ ؛
اگر خدا بندهاى را دوست داشته باشد ، كمى ( اعمال ) او را به زيادى ( فضل خويش ) مىپذيرد .
دوستان گرامى ، اگر گناه نكنيد ، اندك شما بسيار است و چنان كه مواظبت كنيد كه از شما گناه و معصيتى سر نزند ، دو ركعت نافله شما براى شما كافى است . گناه انسان را منحط و لكهدار مىكند . روح انسانى به وسيله گناه سقوط مىكند .
در روايتى كه در تفسير آيهء شريفه « وَ قَدِمْنَا إِلَى مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُوراً » وارد شده ، آمده است :
در روز قيامت عدهاى اعمال نيك خويش را همچون كوههاى عظيم به درگاه الهى مىآورند ، اما ما اراده مىكنيم ، حملهور مىشويم و اين اعمال را همچون غبار در هوا پراكنده كرده و نابود مىنماييم . آن گاه امام مىفرمايد : آيا مىدانيد چرا خداوند اعمال نيك اين قبيل افراد را نابود مىكند ؟ زيرا اينها وقتى با حرامى از محرمات الهى برخورد مىكنند ، بدون شرم و حيا آن حرام را مرتكب مىشوند .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 357
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٥٧