ابو العلا در پاسخ به اين سؤال اشعارى سروده است كه من يك بيت از آن را مىخوانم :
لو جئته لرأيت الناس فى رجل * و الدهر فى ساعة و الأرض فى دار
مضمون اين بيت ، چنين است : گويا تمام افراد بشر در يك فرد خلاصه شده و تمام ساعات در يك ساعت حضور در مجلس فيض سيد گنجانيده شده است و تمامى زمين زير آن قبهاى است كه بر سر سيد مرتضى سايه افكنده است .
اين گونه انسانها در مكتب اهل بيت تربيت و تأديب شدهاند . در اين مدرسه است كه راه غلبه عقل و خرد بر هواهاى نفسانى را در مملكت تن به آدمى مىآموزند .
دوستان عزيز و گرامى ، روح خويش را تقويت كنيد و بكوشيد كه در اين دو روزهء عمر از فيوضات معنوى بى بهره نمانيد !
بارها من در خلوت و جلوت در درگاه الهى عرضه مىدارم :
إلهى أَفْنَيْتُ بِالتَّسْوِيفِ وَ الْآمَالِ عُمُرِى وَ قَدْ نَزَلْتُ مَنْزِلَةَ الْآيِسِينَ مِنْ خَيْرِى فَمَنْ يَكُونُ أَسْوَأَ حَالًا مِنِّى ؟
شما نيز اين چنين باشيد و همواره خود را اقلّ عباد خدا بدانيد . در روايتى از مولاى متقيان ، امير مؤمنان ، على عليه السلام آمده است :
كُلَّمَا زَادَ عِلْمُ الرَّجُلِ زَادَتْ عِنَايَتُهُ بِنَفْسِه ؛
هر چه بر علم و دانش كسى افزوده شود ، عنايت او ، به نفس خويش بيشتر مىشود و در راه پرورش و اصلاح آن تمام همت خويش را مصروف مىنمايد .
من سالها در حوزههاى علميه با افرادى برخورد كردهام كه همچون كودكانى كه از شير مادر تغذيه مىكنند و مرتب بر رشد جسمانى آنان افزوده مىگردد ، ايشان نيز از خوان گسترده معنويات بهرهمند و روز به روز نيرومندتر مىگردند ؛ به گونهاى كه هم اكنون من در مقابل آنان خاشع و خاضعم .
مرحوم قطب راوندى - كه از قدماى فقهاى اماميه است - روايتى از پيامبر بزرگ