تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 235

مساهمون:

ص٢٣٥
دسته زيادى از فرشتگان نيز موكل روزى آدمى هستند و تكفل رزق او را به عهده دارند . اين فرشتگان با مسؤوليت‌هاى گوناگون همواره با آدمى هستند تا روح از بدن مفارقت نمايد . پس از آزادى روح آنان نيز از انسان رفع يد مىكنند . در عالم ديگر نيازى به فرشته نيست تا فكر انسان را هدايت كند و قلب او را به خيرات راهنمايى نمايد . همچنين در جهان آخرت احتياجى به وجود شيطان نيست تا آدمى را وسوسه كند و از مسير حق منحرف گرداند . جهانِ پس از مرگ ، جهان ديگرى است كه در آن ، همه حقايق براى انسان مكشوف مىگردد . عالم پس از مرگ عالم خطر نيست . در آن‌جا افرادى كه آزادند ، بىخطرند و افراد خطرناك در قيد و زنجيرند . در آن عالم روح آدمى با حوادث مواجه نمىشود . و از اين رو ، جهان پس از مرگ ، جهان ابديت روح است . قيامت عالم حدوث حوادث و امراض نيست . روح آدمى در قيامت به آسانى زندگى مىكند و زوال نمىيابد . روح آدمى در عين حال كه جسمانية الحدوث است ، روحانية البقاء نيز هست و بقاى او دائم و هميشگى است . پس در آن‌جا لازم نيست كه عده‌اى عده ديگرى را حفظ و حراست نمايند . در قيامت حافظ و محفوظ يكسان‌اند . همچنين ، در عالم قيامت ، شك و ترديدى نيست تا نياز به هدايت فرشتگان باشد . در آن جهان همه مجهولات براىآدمى مكشوف مىگردد و همه پرده‌هاى جهل و ظلمت از انسان برداشته مىشود تا او بتواند همچون پيامبران واقعيت و حقيقت اشيا را مشاهده كند . هر فردى از انسان‌ها در جهان آخرت همانند پيامبران اولى العزم به درك حقايق نايل گرديده و به مرحله اطمينان دست مىيابد . همان مرحله‌اى كه حضرت ابراهيم آرزومند دست يا بى بدان است آن گاه كه عرضه مىدارد : « وَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِى كَيْفَ تُحْيِى الْمَوْتَى قَالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِى » ؛ پروردگارا ، به من بنمايان چگونه مردگان را زنده مىكنى ؟ خطاب مىرسد