خود به خداوند شكايت بريم و با معبود خويش چنين بگوييم :
إِلَهِى إِلَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ أَمَّارَةً وَ إِلَى الْخَطِيئَةِ مُبَادِرَةً وَ بِمَعَاصِيكَ مُولَعَةً وَ بِسَخَطِكَ مُتَعَرِّضَةً تَسْلُكُ بِى مَسَالِكَ الْمَهَالِكِ وَ تَجْعَلُنِى عِنْدَكَ أَهْوَنَ هَالِك ؛
خداوندا ، از نفس پليد خويش به تو شكايت مىكنم كه مرا به بدىها امر مىكند و به گناهان مبادرت مىورزد ، به معاصى حريص است و موجبات سخط تو را فراهم مىنمايد و همواره مرا به راهى مىكشاند كه باعث سقوط من مىشود و مرا در پيشگاه تو به پستترين حالات جلوه مىدهد .
روزى يكى از طلاب از من سؤال كرد : من به چه نيتى درس بخوانم و چه هدفى را از تحصيل منظور كنم ؟ من به او گفتم : در وهله اول ، فهم حكم خدا و در مرحله بعد ، هدايت انسانها و رسانيدن آنان به مطلوب واقعى .
چنين نيت كن كه خدايا ، من وارد اين رشته مىشوم تا آنچه را كه از من مىخواهى بفهمم و به تكليف خود آگاه شوم . آن گاه به آنچه فهميدهام ، عمل نمايم ، آدم شوم و سپس در نتيجه زحمات من انسانهايى راه پيدا كنند و به هدف برسند .
از گناهان جداً پرهيز كنيد كه اين مهمترين راه سعادت است . در روايت وارد شده است :
مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً ، وَ هُوَ ضَاحِكٌ ، دَخَلَ النَّارَ وَ هُوَ بَاك ؛
هر كه گناهى را مرتكب شود ، در حالى كه شاد و خندان است ، خداوند او را با چشم گريان وارد آتش مىنمايد .
در اين قسمت ، به تحليل يك حديث قدسى مىپردازيم كه اهميت نماز شب را در جهت خودسازى و تهذيب بيان مىدارد و ديدگاه حق تعالى را نسبت بدان مطرح مىنمايد . خداوند در اين حديث قدسى مىفرمايد :
مَنْ أَحْدَثَ وَ لَمْ يَتَوَضَّأْ فَقَدْ جَفَانِى ؛
هر كه در نيمه دل شب از بستر برخيزد ، حدثى از او سر زند و وضو نگيرد ، به تحقيق به من جفا كرده است .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 173
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٧٣