است ، علم چيز ديگرى است :
الْعِلْمُ نُورٌ يَقْذِفُهُ اللَّهُ فِى قَلْبِ مَنْ يَشَاء ؛
علم نورى است كه خداوند در قلب هر كه بخواهد ، قرار مىدهد .
انسانِ منفصلِ از هوى با هر گناه سدى ميان خود و تكامل خويشتن ايجاد مىكند و با هر مجاهده قدمى به سوى كمال و انسانيت بر مىدارد .
پيوسته تلاش كنيد و در راه تهذيب لحظهاى توقف نكنيد . هر روز كمالى را تحصيل كنيد كه نبى گرامى مىفرمايد :
من ساوى يوماه فهو مغبون ؛
هر كه دو روزش با يكديگر مساوى باشد مغبون و زيانكار است .
قرآن در بارهء عالم غير مهذب تعبيرات خاصى را به كار مىبرد . گاه مىگويد : « فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ » . دانشمند منحرف را خداوند به سگ تشبيه مىكند . ( قرآن اين تشبيه را جز در اين مورد در هيچ كجا به كار نبرده است ) و گاه ديگر مىفرمايد :
« مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَاراً » ؛
آنها همانند الاغى هستند كه كتابهايى را بر پشت حمل مىكنند .
حضرت على عليه السلام در روايتى مىفرمايند :
أَلَا وَ إِنَ الْخَطَايَا خَيْلٌ شُمُسٌ حُمِلَ عَلَيْهَا أَهْلُهَا وَ خُلِعَتْ لُجُمُهَا فَأَوْرَدَتْهُمُ النَّار ؛
اى انسانها ، بدانيد گناهان همچون اسب چموشى است كه لجام او گسيخته است و افسار او از دست صاحبش به در رفته است و آن قدر مىتازد كه صاحبش را در آتش جهنم بيفكند .
ما به تجربه دريافتهايم و از علماى بزرگ نيز سفارش شده است كه هر مشكلى را مىتوان با سجده طولانى حل نمود . لازم است گاهى در سجدههاى خويش از نفس
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٧٢