سمائه ، و شقّ لي إسماً من أسمائه ، أمّتى الحمّادون ، فذو العرش ، محمود ، و أنا محمّد صلى الله عليه و آله .
« 1 »
أقول : قوله « هادياً مهدياً » ، هذا و ما بعده من صفات روحه صلى الله عليه و آله الّذي خلقه اللَّه قبل آدم و قبل كلّ شيء و له تعلّق بالنطفة الّتي كانت في صلب آدم و انتقاله من صلب إلى صلب حتّى انتقل إلى عبداللَّه و هو قوله تعالى : « وَ تَقَلُّبَكَ فِى السجِدِينَ » ؛ « 2 » أي يرى انتقالك من صلب ساجد إلى ساجد .
و قال صلى الله عليه و آله لابن عبّاس : يا ابن عبّاس ، و الّذي بعثني بالحقّ نبيّاً إنّ النار لأشدّ غضباً على مبغض عليّ منها على من زعم أنّ للَّهولداً . . . و قال صلى الله عليه و آله : و الّذي بعثني بالحقّ ما بعث اللَّه نبيّاً أكرم عليه منّي و لا وصيّاً أكرم عليه من وصيّي عليّ .
« 3 »
هامش
( 1 ) . مولاى ما امام حسين عليه السلام : از پيامبر پرسيدند : وقتى آدم در بهشت بود ، شما كجا بوديد ؟ فرمود : در صُلبش ( تيرهء پشت ، ستون فقرات ، استخوانهاى سينه ) . در صلبش مرا به زمين آورد . در صلب پدرم ، نوح سوار بر كشتى شدم . در صلب پدرم ، ابراهيم ميان آتش افكنده شدم . هرگز پدران و مادران من از راه زنا به هم نرسيدند . پيوسته خدا مرا از صلبهاى پاك به رحمهاى پاكيزه منتقل مىكرد . در راه هدايت و هدايتگر بودم تا خدا از من تعهد نبوت گرفت و ميثاق اسلام بست و تمام صفاتم را بيان و روشن كرد . ياد مرا در تورات و انجيل ثبت نمود . مرا به آسمانها بالا برد . نامى از اسامى خود را برايم جدا كرد .
امّتم حمد و ثنا گويند . خداى صاحب عرش « محمود » نام دارد و من « محمّد » ام ( كمال الدين و إتمام النعمة ، ص 275 ؛ بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 314 ) .
( 2 ) . سورهء شعراء ، آيهء 219 .
( 3 ) . توضيح اين كه : فرمود هدايت شده و هدايتگر بودم ، اين صفات و ديگر ويژگىهاى اخلاقى و باطنى پيامبر را ، خدا پيش از آن كه آدم و هر چيز ديگر را بيافريند ، خلق كرد و در نطفهء پيامبر كه در صلب آدم بود ، قرار داد . از صلبى به صلبى ديگر جابه جا كرد ، تا سر انجام به صلب عبداللَّه رسيد ، كه معناى فرمايش خداست : « خدا حركت تو را ميان سجده كنندگان مىنگرد » . يعنى خدا جا به جايى تو را در صلب سجدهگر به سجدهگاه مىبيند .
پيامبر صلى الله عليه و آله به ابن عبّاس فرمود : اى ابن عبّاس ، سوگند به خدايى كه مرا به حق ، به عنوان پيامبر برگزيد ! آتش جهنّم براى كسى كه با على عليه السلام دشمن است ، سوزناكتر است تا بر كسى كه مىپندارد خدا فرزند دارد . . . سوگند به خدايى كه مرا به حق برانگيخت و مبعوث كرد ! خدا پيغمبرى گرامىتر نزد خود ، از من برنينگيخت و جانشينى گرامىتر از على نزد او نيست .