امانت نگهدارد و يا از طرف مالكش تصدّق دهد و يا خود مالك شود .
مسئلهء 4 . بر همهء مطّلعين ، واجب كفايى است [ تا ] لقيط - يعنى كودك پيدا شده - را برگيرند و كفايت و تربيت كنند ؛ و گرفتنش از دست گيرندهء اوّل ، جز براى اولياى طفل ، حرام است .
نكاح
« نكاح » در لغت ، ازدواج و ايجاد علقهء زوجيّت و زن و شوهرى ميان مرد و زن است . و به تحليل علمى و سياسىِ مستفاد از ادلّهء شرعيّه ، نكاح ، يعنى : انتخاب اصلح دو جنس متخالف در مسير حيات ، تهيّهء مونس موقّت يا غير موقّت ، توافق دو همسر و همراز محدود يا دايم ، تشكيل نخستين واحد جامعه ، ايجاد كارخانهء انسانسازى ، جريانى بر طبق سنّت تكوين ، تبعيّت از سنن تشريع ، پىريزى شريفترين بنا ، بيمهء نصف ايمان يا دو قسمتِ ايمان ، پذيرش دعوت انبيا ، فضيلت بخش عبادتها ، حيازتِ بهترين فائدهء زندگى ، استفاده از طيّبات حياتى ، معاونت موقّت يا دايم در زندگى ، تهيّهء لباس عفّت ، وسيلهء شيرينى تعيّش ، بيمه كردن اموال ، حيازت خير دو جهان ، راحتى روح و خاطر ، تحفّظ از روابط نامشروع ، مهار كردن هرزگى چشم و گوش ، پاكى روح در لقاء اللَّه ، راهى براى توسعهء رزق ، افزايش پاداش عبادات .
مسئلهء 1 . براى كسى كه اگر ازدواج نكند در گناه مىافتد - چه مرد باشد يا زن - ازدواج ، واجب است . و مانع شدن كسى از ازدواج دو نفر كفو متناسب ، گر چه منع كننده ، جد يا پدر و مادر باشد ، حرام است .
مسئلهء 2 . تماس بهشهوت و همبستر شدنِ مرد با زن ، در شرع اسلام ، از سه طريق ، جايز است :
1 . عقد دائمى .
2 . عقد موقّت ، كه عقد انقطاعى و صيغه هم ناميده مىشود .
3 . مِلكِ يمين ؛ يعنى مالك شدن بر كنيز .
و تماس به شهوات ، از غير اين طُرق ، حرام است .