2 . وقوفِ عرفات ، كه يكى از واجبات ركنىِ حج است ؛ و آن در اصطلاح شرع ، عبارت است از توقّف نمودن به قصد قربت در محيط عرفات از ظهر روز عرفه - كه نهم ذى الحجّه است - تا اوّل غروب شرعى ، در هر حالى باشد . اصل توقّف ، واجب ركنى ؛ و تركش سبب بطلان حج است . و مجموع آن ، واجب غير ركنى است على الأحوط ؛ مثلًا اگر كسى به مقدار يك دقيقه ، آنجا حاضر شد و رفت ، ركن را انجام داده و حجّش باطل نمىشود و براى ترك مابقى ، مرتكب حرام شده است .
مسئلهء 36 . براى كسى كه عمداً قبل از غروب ، از عرفات خارج شود ، واجب است يك شتر كفّاره دهد ؛ و اگر نتواند ، بايد 18 روز روزه بگيرد .
مسئلهء 37 . كسى كه به جهت عذرى ، در عصر عرفه ، به وقوف آن نرسد ، واجب است مقدارى از شب عيد را در عرفات حاضر شود ؛ و اين را اضطرارى عرفه نامند ؛ و اگر عمداً ترك كند ، حجّش باطل است .
3 . وقوف مشعر ؛ و آن ، عبارت است از توقّف نمودن به قصد قربت در محيط مَشعر در مابينِ الطلوعينِ روز عيد ؛ يعنى از اوّل طلوع فجر تا طلوع آفتاب . اين وقوف ، از عبادات عظيم و مهمترين ركن حج است ؛ بلكه احوط آنكه وقوف شب عيد ، از زمان رسيدن به مشعر تا اوّل طلوع فجر نيز واجب است .
مسئلهء 38 . براى مشعر ، سه رقم وقوف است : وقوف ما بين الطلوعينِ روز عيد ، و وقوف شب عيد ، و وقوف مقدارى از طلوع آفتاب تا ظهر روز عيد .
قسم اوّل را اختيارىِ مشعر و دو قسم ديگر را اضطرارى مىنامند . و كسى كه اختيارى مشعر را عمداً ترك كند ، احوط آنكه حجّش مطلقاً باطل است ؛ و كسى كه معذور در ترك بوده ، اگر يكى از دو اضطرارى را انجام داده باشد ، حجّش صحيح است .
4 . واجب است بر مُحرم ، روز عيد قربان را در منا باشد و اعمال سهگانهء آن را - كه رمى و ذبح و حلق است - به ترتيب زير انجام دهد :
اوّل : رمى
و آن ، در اصطلاح شرع ، سنگ زدن به جمرهء عقبه است در روز عيد به شرايط زير :