فصل سوم : زيارت حرم مطهر اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام در نجف اشرف
كسى كه توفيق تشرف به ساحت قدس علوى و زيارت مرقد پاك مرتضوى يافت ، بايد متوجه شود كه والاترين عنايت و بزرگترين نعمت حضرت حق نصيب او شده است . البته اگر هنگام زيارت ، به امامت و خلافت و جانشينى پيامبر اسلام عليهم السلام معتقد باشد . همچنين اذعان كند كه آن حضرت و يازده فرزندش ، معصوم از هر گناه و مصون از هر خطا و اشتباهند و از ناحيه خداى متعال ، به گفتهء پيامبر اكرم به امامت و خلافت نصب شدهاند . حرم آن حضرت ، سومين حرم امن الهى و مشمول الطاف نامتناهى است . ذات اقدسش دومين شخصيت عالم خلقت ، در شرف و فضل و كرامت است و قلم كسى در اين مرحله قدرت حركت ندارد ،
مَوالِىَّ لا أُحْصى ثَنآئَكُمْ وَ لا أَبْلُغُ مِنَ الْمَدْحِ كُنْهَكُمْ وَ مِنَ الْوَصْفِ قَدْرَكُمْ ؛ سروران من ! من قدرت شمردن صفات جمال و جلالتان و توان تعريف و توصيف مقامتان در حد رسيدن به حقيقت و كنه امر را ندارم .
بنابراين با اعتراف به عجز ، از اين مرحله مىگذرم و عرضه مىدارم : چون قصد تشرف حرم مطهر نمايى ، مناسب است براى حضور در وادى طوباى علوى ، غسل زيارت كنى و با دلى مملو از شوق ، سرشار از محبت و آكنده از رجا و اميد ، به سوى حرم حضرتش حركت كنى . چون به رواق رسيدى ، بايست و بگو :
السَّلامُ عَلى رَسُولِ اللَّهِ ، أَمينِ اللَّهِ عَلى وَحْيِهِ وَ عَزآئِمِ أَمْرِهِ سلام بر فرستادهء خدا ، امين خدا بر وحيش و عزايم امرش .