تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 303

مساهمون:

ص٣٠٣
في جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلي فَقَدْ كَبُرَ في جَنْبِ رَجآئِكَ أَمَلي . در كنار طاعت تو ناچيز است ، همانا كه آرزويم در جنب اميد به تو بزرگ است . إِلهي كَيْفَ أَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْرُوماً وَ قَدْ كانَ حُسْنُ الهى ، چگونه از پيشگاه تو به نوميدى ، محروم باز گردم حال آنكه حسن ظَنّي بِجُودِكَ أَنْ تَقْلِبَني بِالنَّجاةِ مَرْحُوماً . إِلهي وَ قَدْ أَفْنَيْتُ ظن من‌به بخشش تو اين بودكه نجات يافته‌و مهر تو چشيده‌بازم گردانى . الهى ، همانا كه عُمْري في شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ وَ أَبْلَيْتُ شَبابي في سَكْرَةِ زندگانى خويش را در كردار زشت فراموشى تو ، نابود ساختم و جوانى را در مستى دورى التَّباعُدِ مِنْكَ . إِلهي فَلَمْ أَسْتَيْقِظْ أَيَّامَ اغْتِراري بِكَ وَ رُكُوني از تو سپرى كردم . الهى ، در روزگار غفلت از تو و روانه شدن به سوى خشم تو از إِلى سَبيلِ سَخَطِكَ . إِلهي وَ أَنَا عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدِكَ قآئِمٌ بَيْنَ خواب غفلت بيدار نگشتم . الهى ، من بندهء تو و بنده‌زادهء توام و در پيشگاهت يَدَيْكَ ، مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ إِلَيْكَ . إِلهي أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَيْكَ ايستاده‌ام و به كرمت به سوى تو متوسل شده‌ام . الهى ، من بنده‌اى هستم كه از گناهانى مِمَّا كُنْتُ أُواجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْيآئي مِنْ نَظَرِكَ وَ أَطْلُبُ كه - به سبب كمبود شرم خويشتن از نظر تو روياروى تو مرتكب شده‌ام تبرى مىجويم الْعَفْوَ مِنْكَ ، إِذِ الْعَفْوُ نَعْتٌ لِكَرَمِكَ . إِلهي لَمْ يَكُنْ لي حَوْلٌ و بخشايش تو را خواهانم ؛ چه ، بخشايش ، صفتى براى بزرگوارى توست . الهى ، مرا ياراى آن نبود فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ إِلّا في وَقتٍ أَيْقَظْتَني لِمَحَبَّتِكَ وَ كَما كه به نيروى آن از نافرمانى تو منتقل شوم ، مگر آنگاه كه مرا به مهر خود بيدار كردى