الْإِقْرارَ بِالذَّنْبِ إِلَيْكَ وَسيلَتي . إِلهي قَدْ جُرْتُ عَلى نَفْسي اقرار به گناه را وسيلهء خود به سوى تو قرار مىدهم ؛ خداى من به خود ستم كردم فِى النَّظَرِ لَها ، فَلَهَا الْوَيْلُ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَها . إِلهي لَمْ يَزَلْ بِرُّكَ در مراقبت نفس ، پس واى بر نفس من اگر او را نيامرزى . خداى من نيكى تو عَلَيَّ أَيَّامَ حَيوتي فَلا تَقْطَعْ بِرَّكَ عَنّي في مَماتي . إِلهي كَيْفَ در زندگانى من پيوسته است پس با مرگ نيكى خود را از من قطع مكن الهى ، چگونه ايَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِكَ لي بَعْدَ مَماتي وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّني پس از مرگ از حسن نظر تو نااميد گردم حال آنكه در زندگانى من إِلَّا الْجَميلَ في حَيوتي . إِلهي تَوَلَّ مِنْ أَمْري ما أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ جز خوبى با من نكردهاى . الهى ، در كار من آن كن كه از تو سزد و با من عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ . إِلهي قَدْ سَتَرْتَ به فضل خود چنان باش كه با گناهكارى كه نادانى سراپاى وى را پوشانيده است . الهى ، همانا كه در دنيا عَلَيَّ ذُنُوباً فِى الدُّنْيا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلى سَتْرِها عَلَيَّ مِنْكَ فِى گناهانى از مرا پوشاندهاى و من در آخرت محتاجترم كه گناهان مرا الْأُخْرى ، إِلهي قَدْ أَحْسَنْتَ إِلَيَّ إِذْ لَمْ تُظْهِرْها لِأَحَدٍ مِنْ عِبادِكَ بپوشانى . الهى به من احسان كردى كه گناهانم را بر هيچ يك از بندگان شايسته الصَّالِحينَ ، فَلا تَفْضَحْني يَوْمَ الْقِيمَةِ عَلى رُءُوسِ الْأَشْهادِ .
آشكار نمىكنى ، پس در روز رستاخيز در مقابل همهء مردم رسوايم مساز .
إِلهي جُودُكَ بَسَطَ أَمَلي ، وَ عَفْوُكَ أَفْضَلُ مِنْ عَمَلي . إِلهي الهى ، بخشش تو آرزوى مرا گسترش داده است و بخشايش تو از عمل من بيشتر است . الها ،
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 301
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٠١