نَلْتَجِيُ مِنْ مَكآئِدِ خُدَعِها ، وَ بِكَ نَعْتَصِمُ مِنَ الاغْتِرارِ بِزَخارِفِ نيرنگهاى فريبش به تو پناه آوردهايم و از مغرور شدن با پيرايشهاى زيور دنيا به تو تمسك مىكنيم زينَتِها ، فَانَّهَا الْمُهْلِكَةُ طُلّابَهَا الْمُتْلِفَةُ حُلَّالَهَا الْمَحْشُوَّةُ كه ما را نگاهدارى ؛ زيرا دنيا كشنده جويندگان خويش و تلف كنندهء تازه واردان ؛ و سرشار از آفات بِاْلافاتِ الْمَشْحُونَةُ بِالْنَّكَباتِ . إِلهي فَزَهِّدْنا فيها ، وَ سَلِّمْنا و آكنده از نكبت است . خداى من ما را در اين سرا پارسا نگاهدار و - به توفيق و عصمت خود - ما را از گزند مِنْها بِتَوْفيقِكَ ، وَ عِصْمَتِكَ وَ انْزَعْ عَنَّا جَلابيبَ مُخالَفَتِكَ ، آن بسلامت دار و جامههاى فراخ مخالفت با تو را از تن ما بيرون كن وَ تَوَلَّ امُورَنا بِحُسْنِ كِفايَتِكَ ، وَ أَوْفِرْ مَزيدَنا مِنْ سَعَةِ و با حسن كفايت خويش ، كارهاى ما را سرپرستى فرما و از گسترهء رحمت خود ، رَحْمَتِكَ ، وَ أَجْمِلْ صِلاتِنا مِنْ فَيْضِ مَواهِبِكَ ، وَ أَغْرِسْ في سهم افزون ما افزون كن و صلههاى ما را از فيض مواهب خويش نيكو ساز و در دل ما أَفْئِدَتِنا أَشْجارَ مَحَبَّتِكَ ، وَ أَتْمِمْ لَنا أَنْوارَ مَعْرِفَتِكَ ، وَ أَذِقْنا درخت دوستى خود بنشان و انوار معرفت خود بر ما به كمال رسان و شيرينى بخشايش حَلاوَةَ عَفْوِكَ وَ لَذَّةَ مَغْفِرَتِكَ ، وَ أَقْرِرْ أَعْيُنَنا يَوْمَ لِقآئِكَ خويش و لذت آمرزش خود را به ما بچشان و چشم ما را روز لقاى تو به ديدارت ، بِرُؤْيَتِكَ ، وَ أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيا مِنْ قُلُوبِنا كَما فَعَلْتَ روشن فرما . و محبت دنيا از قلب ما بيرون كن آنسان كه با بِالصَّالِحينَ مِنْ صَفْوَتِكَ وَ الْأَبْرارِ مِنْ خآصَّتِكَ بِرَحْمَتِكَ شايستگان برگزيدهات و با نيكان خاص خود كردى سوگند به رحمتت ،
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 186
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٨٦