فَلا تُخْلِنا مِنْ حِمايَتِكَ ، وَ لا تُعْرِنا مِنْ رِعايَتِكَ ، وَ ذُدْنا عَنْ حمايت خود از ما مگير و جامهء جانبدارى خويش از ما وامستان و ما را از مَوارِدِ الْهَلَكَةِ ، فَانَّا بِعَيْنِكَ وَ في كَنَفِكَ وَ لَكَ ، أَسْئَلُكَ بِأَهْلِ موارد نابودى نجات ده ؛ كه ما در منظر تو و در حمايت تو و از توايم . از تو مىخواهم به حق خآصَّتِكَ مِنْ مَلائِكَتِكَ ، وَ الصَّالِحينَ مِنْ بَرِيَّتِكَ أَنْ تَجْعَلَ عَلَيْنا فرشتگان مخصوص و به حق بندگان صالح تو كه بر ما نگاهبانى گمارى واقِيَةً تُنْجينا مِنَ الْهَلَكاتِ ، وَ تُجَنِّبُنا مِنَ الْافاتِ ، وَ تُكِنُّنا مِنْ دَواهِى ما را از نابودى رها سازد و از آفتها نجات بخشد و از مصيبتهاى بزرگ الْمُصيباتِ ، وَ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْنا مِنْ سَكينَتِكَ ، وَ أَنْ تُغَشِّيَ وُجُوهَنا دور كند ؛ و مسئلت دارم كه از حضور خود آرامشى در دل ما فرو فرستى و چهرههاى ما را بِأَنْوارِ مَحَبَّتِكَ ، وَ أَنْ تُؤْوِيَنا إِلى شَديدِ رُكْنِكَ ، وَ أَنْ تَحْوِيَنا غرق انوار محبتت فرمايى و ما را در پناهگاه استوارت پناه دهى و در سايهء في أَكْنافِ عِصْمَتِكَ ، بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِكَ ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 » محافظت خود جاى دهى ؛ به مهربانى و رحمت تو ، اى مهربانترين مهربانان .
پانزدهم : مناجات زاهدان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، إِلهي أَسْكَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ بنام خداوند بخشندهء مهربان . خداى من ، ما را در سرايى نشيمن دادى كه گودالهاى نيرنگ خود مَكْرِها ، وَ عَلَّقَتْنا بِأَيْدِى الْمَنايا في حَبآئِلِ غَدْرِها ، فَإِلَيْكَ را براى ما كنده است و با چنگالهاى مرگ ، ما را در دامهاى حيلهء خود در آويخته است ؛ پس از
هامش
( 1 ) . بحار الانوار / 91 / 152 .