وَ تَغْذِيَتي ، هَبْني لِابْتِدآءِ كَرَمِكَ ، وَ سالِفِ بِرِّكَ بي ، و روزى دادن به مرا آغاز فرمودى ، به حق آغاز كرمت و سابقهء نيكيت با من ، بر من ببخشاى .
يا الهي وَ سَيِّدي وَ رَبّي اتُراكَ مُعَذِّبي بِنارِكَ بَعْدَ تَوْحيدِكَ ، خداى من سرور من و پروردگارم آيا مرا در آتش عذاب مىكنى ؟ بعد از پذيرفتن يگانگى تو وَ بَعْدَ مَا انْطَوى عَلَيْهِ قَلْبي مِنْ مَعْرِفَتِكَ ، وَ لَهِجَ بِهِ لِساني و پس از آنكه معرفت تو در قلبم جاى گرفت و زبانم مِنْ ذِكْرِكَ ، وَ اعْتَقَدَهُ ضَميري مِنْ حُبِّكَ ، وَ بَعْدَ صِدْقِ به نام تو گويا و دلم از محبت تو سرشار شد و بعد از اعتراف اعْتِرافي وَ دُعآئي خاضِعاً لِرُبُوبِيَّتِكَ ، هَيْهاتَ انْتَ اكْرَمُ مِنْ صادقانه و دعاى خاضعانهء من به پروردگارى تو ؟ هرگز چنين نيست . تو كريمتر از آنى كه كسى را انْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبَّيْتَهُ ، اوْ تُبْعِدَ مَنْ ادْنَيْتَهُ ، اوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَيْتَهُ ، كه پروردهاى تباه سازى ؛ يا كسى راكه به درگاهت نزديك ساختى ، از آن برانى ؛ يا كسى را كه جاى دادى آواره كنى ؛ اوْ تُسَلِّمَ الَى الْبَلاءِ مَنْ كَفَيْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ ، وَ لَيْتَ شِعْري يا كسى را كه كفايت كردى و رحمت نمودى به بلاسپارى . و كاش مىدانستم يا سَيِّدي وَ الهي وَ مَوْلايَ ، اتُسَلِّطُ النَّارَ عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ اى سرور من و خداى من و مولاى من آيا آتش مىزنى بر چهرههايى كه در برابر عظمت تو لَعَظَمَتِكَ ساجِدَةً ، وَ عَلى الْسُنٍ نَطَقَتْ بَتَوْحيدِكَ صادِقَةً سجده كردند و زبانهايى كه از سر راستى به يكتايى تو گويا شده وَ بِشُكْرِكَ مادِحَةً ، وَ عَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِالهِيَّتِكَ مُحَقِّقَةً ، و به شكرانهء تو سپاس گفتهاند و به دلهايى كه از سر تحقيق به خداوندگارى تو اعتراف كردهاند
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 114
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١١٤