دفع كننده نيست وبازدارنده عقاب به هيچ طريقي نخواهد بود .
« يوماً » مفعول « أخشوا » است وظرف نيست ؛ زيرا مقصود اين نيست كه در آن روز بترسى ، بلكه منظور اين است كه از آن روز بترسيد .
إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ : به درستى كه وعده خدا به ثواب وعقاب حق است . فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَوةُ الدُّنْيَا : پس زندگانى دنيا شما را مغرور نسازد وفريب ندهد ؛ يعنى به متاعهاى گوناگون وزينتهاى دلفريب وطول سلامت وكثرت نعمت آن فريفته مشويد ، چه آن در معرض زوال وفناست .
حضرت أمير المؤمنين عليه السلام در نهج البلاغة فرمايد :
امّا بَعْدُ فَانى احَذّرُكُمُ الدُّنْيا فَانَّها حُلْوَةٌ خَضِرَةٌ حُفَّتْ بِالشَّهَواتِ وَتَحَبَّبَتْ بِالْعاجِلَةِ وَراقَتْ بِالْقَليلِ وَتَحَلَّتْ بِالْامالِ وَتَزَيَّنَتْ بِالْغُروُرِ لا تَدوُمُ حَبْرَتُها وَلا تُؤْمَنُ فُجْعَتُها . غَرّارَهٌ ضَرّارَةٌ . . . ؛ « 1 »
پس به درستى كه من مىترسانم شما را از دنياي غدار . پس به تحقيق ، دنيا شيرين است در ذائقه ، سبز است در باصره ، ( استعاره فرموده اين دو لفظ را براي دنيا به اعتبار زينت وبهجت آن وفقط سبزى وحلاوت را ذكر كرده ، از جهت آن كه التذاذ نفس از ممر اين دو بيشتر است ) ، احاطه شده دنيا به آرزوها ودوستى نموده با أهل خود به متاعهاى عاجله زائله ، وبه شگفت آمده به زيورهاى اندك بي اعتبار ، وآراسته شده به اميدهاى بىبنياد ، وزينت يافته به فريب أهل جهالت وفساد ، ودوام نيابد سُرور وشادى آن وأيمن نشايد بود از درد وآلام آن ، فريبندهاى است مضرت رساننده . . . .
وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ : وشيطان فريب دهنده شما را فريب ندهد وبه عفو وكرم يا مهلت دادن خداوند مغرور نسازد ، به اين وجه كه به آرزوى دور ودراز شما را از راه منحرف نمايد وبه وعده توبه ومغفرت شما را بر معاصي دلير كند .
إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِى نَفْسٌ مَا
هامش
( 1 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 111 .