امام : اى بنده خدا ، آيا سوار كشتى شدهاى ؟
مرد : آرى .
امام : آيا اتفاق افتاده كه كشتى بشكند ودر آن حال ، نه كشتى ديگرى به نجات تو بشتابد ونه به وسيله شنا رهايى يأبى ؟
مرد : آرى .
امام : آيا در آن هنگام هيچ به قلبت گذشته كه موجودى هست كه قادر به نجاتت از اين مهلكه خواهد بود ؟
مرد : آرى .
امام صادق عليه السلام فرمود : آن موجود همان « اللّه » است كه در آن هنگام كه نجات بخش وفريادرسى نيست ، قادر به نجات وامداد انسان خواهد بود . « 1 » آرى ، در آن هنگام كه آدمي براي لحظهاى از تحت تأثير جاذبههاى مادّى وكششهاى غريزي آزاد گرديده واميدش را به آنچه كه تا آن وقت به آن اميدوار بود ، از دست مىدهد ، فطرت خداجويش به يكباره بيدار شده ، از سر خلوص ، خدا را مىخواند وتنها از أو استمداد مىنمايد . وبه همين دليل امام أو را متوجه آن لحظه مىسازد ؛ چرا كه بزرگترين دليل براي اثبات وجود خالق ، شهادت فطرت خود انسان است .
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْماً لَا يَجْزِى وَالِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَنْ وَالِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ؛
اى مردم از پروردگار خود پروا كنيد واز روزى بترسيد كه هيچ پدرى از فرزند خود چيزى را از عذاب آن روز دفع نمىكند يعنى هيچ نفعي به أو نرساند ودفع عذاب ننمايد . وهيچ فرزندى از پدر خود چيزى از عذاب را
هامش
( 1 ) . تفسير سورهء لقمان ، تا اينجا در ماهنامهء پاسدار اسلام به چاپ رسيده بود . در اينجا براي كامل شدن تفسير سورهء لقمان ، تفسير آيات آخر از تفسير قرآن آية اللَّه مشكينى نقل مىگردد .