كند وافكارشان را به خود متوجه سازد ، يك مرتبه مىفرمود : « الف ، لام ، ميم . . . » .
آنها با شنيدن اين حرفها ، ناگهان متوجه حضرت مىشدند . آن گاه ، حضرت شروع مىفرمود به ادامهء مطلب : تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ هُدًى وَرَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ . اين هم احتمال دوم است .
3 . احتمال ديگرى كه مىدهند وبه نظر جالبتر مىآيد ، اين است كه قرآن با تكرار چند حرف در أول بعضي از سورهها گويا مىخواهد بفرمايد : اين كتاب معجزآسا را با همين حروف تهجّى ساختهايم . حال اى جهانيان ، همه جمع شويد واى موجودات پيدا وناپيدا ، با هم جلسه بگيريد وبا همين حروف معمولى - كه مواد أولية هر سخنى ونوشتهاى است - يك سوره از سورههاى اين قرآن را درست كنيد .
آرى ، شما كه به رسالت شك مىورزيد وخدا را تكذيب مىكنيد ، به اين قرآن بنگريد ؛ چيزى جز همان حرفهاى « الفبا » - كه همه مىدانيد وبا آنها نطق مىكنيد ومىنويسيد - نيست . پس بياييد ، دست به دست هم بدهيد وأفكار وانديشههاى خود را روى هم بريزيد وبا همين حروف « الفبا » يك سوره كوچك بياوريد كه از نظر بلاغت وفصاحت مانند سورههاى قرآن باشد ؛ ولى نمىتوانيد ونخواهيد توانست :
قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَى أَن يَأْتُواْ بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا ؛ « 1 » بگو اى پيامبر ، اگر تمام انسانها واجنه ( موجودات پيدا وناپيدا ) جمع شوند براي اين كه مانند اين قرآن را بياورند ، نخواهند توانست ؛ ولو اين كه با يكديگر همكارى وهميارى داشته باشند .
تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْحَكِيمِ ؛
آن آيههاى كتاب محكم است .
« تلك » در واژه عربى اشاره به دور است . بدون شك ، اين كلمه اشاره به همان عبارتها وجملههايى است كه پس از آن مىآيد . بنا بر اين ، سؤالي اينجا پيش
هامش
( 1 ) . سورهء اسراء ، آيهء 88 .