مشاوره وتبادل نظر ، خواستند بچّه را پيش از موعد ، از شير بازدارند ، بر آنها گناهى نيست . واگر شما پدر ومادر طفل ! خواستيد براي فرزندانتان دايه بگيريد ، گناهى بر شما نيست ، در صورتي كه آن چه را براي دايه از راه اجرت مىدهيد ، به طرز پسنديده ومعروف بپردازيد واز خدا پروا كنيد ؛ وبدانيد كه حتماً خداوند به آنچه انجام مىدهيد بينا است .
[ تفسير آيهء 234 ]
وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْراً فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيَما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ . [ 234 ]
« تَوَفَّى الشيء » : به كمال ، دريافت نمود أو را . و « تُوُفّي » به صيغهء مجهول : قبض روح شد ، گويى همهء وجودش - كه روح است - گرفته شد .
و « تربّص » : انتظار وصبر . و « أجل » : مجموع مدّت تعيين شده بر شئ وآخر آن مدّت .
وكساني از شما كه قبض روح مىشوند وهمسرانى از خود بر جاى مىگذارند ، تشريع اسلامى ، اين است كه : آنها خودشان را چهار ماه وده روز ، به عنوان عدّهء وفات ، در انتظار ، نگه دارند . پس چون به انتهاى مدّت رسند وعدّه تمام شود ؛ بر شما - اى حاكمان امّت - گناهى نيست در آنچه آنها دربارهء خود ، به نحوى كه شرعاً نيكو وعقلًا پسنديده است ، انجام دهند .
يعنى : آنها در اين كه ازدواج كنند ، يا ترك ازدواج نمايند ، صاحب اختيارند .
وخداوند ، به آنچه مىكنيد ، آگاه است .
بحث فقهى
اين عدّه ، درباره همهء زنهاى ميّت ، ثابت است - دايم ومنقطع ، مدخوله وغيرمدخوله ، صغيره ويائسه - چه آن كه اين تربّص ، براي احترام ميّت است ، نه براي احتمال وجود فرزند در رحم زن . ولذا حِداد نيز در اين ، واجب است ؛ يعنى ترك كردن زينت وآرايش براي زن ، وچون انقضاى عدّه زنِ آبستن ، وضع حمل است ،