خداوند در دنيا وآخرت دريافت مىكردند ، بهتر بود ، اگر آنها مىدانستند .
يعنى : آنها جاهل بودند ، چون به علم خويش ، عمل ننمودند .
[ تفسير آيهء 104 - 105 ]
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انْظُرْنَا وَاسْمَعُوا وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ . [ 104 ]
« رَاعِنَا » در لغت عرب ، يعنى : ما را رعايت كن . ودر زبان عبرى ، كلمه ، توهينآور است ؛ يعنى : اى چوپان ما . ويا : بشنو كه نشنوى . واگر الفِ آخر ، شبيه واو خوانده شود ، به معناى شرير است .
ومعناى آية : اى كساني كه ايمان آوردهايد ! در مقام سخنرانى پيامبر ، به أو « راعنا » نگوييد ؛ يعنى : به ما توجّه كن ؛ ودر خطاب ، ما را مورد عنايت قرار ده - چرا كه منافقان نيز اين كلمه را مىگويند واز آن ، معناى ديگرى قصد مىكنند -
و « انْظُرنا » بگوييد ؛ يعنى : به سوى ما بنگر .
وكلام پيامبر را خوب بشنويد وبه دل بپذيريد واين توصيهء ما را گوش فرا دهيد .
وبراي كافران ، عذابي دردناك است .
مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . [ 105 ]
نَه آنهايى كه از أهل كتاب ، به اسلام ، كفر ورزيدهاند ونه از مشركان ، هرگز دوست ندارند كه از سوى پروردگارتان ، به شما خيرى فرود آيد - مانند : وحى ، نبوّت ، دين ، علم ، كتاب ، وپيروزى - آنها بخواهند يا نه ، خداوند ، رحمت خود را بر هر كس بخواهد ، مبذول ومخصوص مىدارد . وخداوند ، صاحب فضلى بزرگ در عالم تكوين ، بر همهء مستحقّينِ فضلِ مادّى ومعنوي است ؛ ويُؤْتِ كُلَّ ذي فَضْلٍ فَضْلَهُ . « 1 »
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيهء 3 .