آن روزى كه در ميان آتش به رو كشيده شوند و به آنها گفته شود : بچشيد حرارت آتش و درد محسوس دوزخ را .
[ تقدير الهى و نامهء اعمال ]
( آيهء 49 تا 53 ) ( إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنهُ بِقَدَرٍ * وَ مَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَ حِدَةٌ كَلَمْحِ بِالْبَصَرِ * وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ * وَ كُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى الزُّبُرِ * وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ )
لغت :
لمح يعنى نگاه با عجله ، و يا چشم به هم زدن ، يا اشاره . زبر جمع زبور به معنى كتاب .
مستطَر اسم مفعول از باب افتعال به معنى نوشته شده .
تفسير :
به حقيقت ما همهء موجودات جهان هستى را از حيث ذات و آثار و كم و كيف و زمان بقا به اندازهء معين و حدّى محدود كه مقتضاى حكمت و مصلحت بوده آفريديم و آتش دائمى هم كه سرنوشت حتمى و دائمى شماست مقتضاى حكمت و مصلحت است .
و كار ما در آفرينش اشيا جز يك ارادهء تكوينى نيست كه در سهولت و آسانى و سرعت مانند چشم بر هم زدن است .
و بىتردى ما امثال شما را از مشركان زمانها و ملتهاى گذشته - يعنى كسانى را كه در كفر و عناد و انكار مانند شما بودند - هلاك كرديم ، پس آيا پند گيرندهاى هست تا از گزارش عذاب و هلاك آنان عبرت گيرد .
و هر چه آن كافران گذشته به جا آوردهاند از عقايد و اعمال ، در نوشتهها - يعنى در كتاب و نامه عمل شخصى آنها و كتاب عمومى لوح محفوظ - ثبت است .
و هر كوچك و بزرگى از افعال و اقوال آنها و يا از اعمال همهء انسانها در آن نوشته شده