سورهء همزه
[ جزاى عيبجويان مال دوست ]
( آيهء 1 - 3 ) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( وَيْلٌ لّكُلّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ * الَّذِى جَمَعَ مَالًا وَ عَدَّدَهُو * يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُو أَخْلَدَهُو )
لغت :
هُمَزه كسى كه بسيار عيبجويى مىكند ، و لمزه كسى كه بسيار بدگويى مىكند و هر دو صيغهء مبالغه است . برخى هر دو را به يك معنى دانسته و برخى ميان آنها فرق قائل شدهاند .
تفسير :
واى بر هر عادتكنندهء به عيبجويى مردم و بد گويى از ديگران در حضورشان و يا در غيابشان .
آن كه مالى گرد آورْد و پى در پى آن را شماره كرد و انباشت و به دستورات الهى در تحصيل و مصرف آن اعتنايى نكرد .