و جهنّم را به نزديك آورند .
آن روز انسان به حقايق توحيد و اهداف تكوين و خلقت و تشريع و دين پى مىبرد و متذكر مىشود ؛ امّا كجا اين تذكّر براى او سودمند خواهد بود ؟ !
در آن روز انسان مىگويد : اى كاش براى زندگى ابدى خود چيزى از پيش فرستاده بودم !
[ سرانجام نفس مطمئنه ]
( آيهء 25 و 26 ) ( فَيَوْمَلِذٍ لَّايُعَذّبُ عَذَابَهُو أَحَدٌ * وَ لَايُوثِقُ وَ ثَاقَهُو أَحَدٌ )
تفسير :
پس در آن روز هيچ كس مانند خداوند عذاب نكند ؛ يعنى خداوند عذابى كند كه هيچ كس در دنيا مانند آن را نمىتوانست انجام دهد .
وَ لَايُوثِقُ وَ ثَاقَهُ أَحَدٌ : و هيچ كس مانند دربند كشيدن او در بند نكشد .
و در روز قيامت متولّى عذاب و قيد نمودن ، كسى غير از خداوند نباشد ؛ زيرا همهء امر و حكم فقط با خدا باشد .
بعد الطاف خود را نسبت به مؤمن ياد فرمايد كه در وقت مرگ او ، يا در روز قيامت ، يا در وقت دخول بهشت به او خطاب نمايد :
( آيهء 27 - 30 ) ( يأَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَلِنَّةُ * ارْجِعِى إِلَى رَبّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً * فَادْخُلِى فِى عِبدِى * وَ ادْخُلِى جَنَّتِى )
تفسير :
اى جان آرام گرفته و مطمئن كه در سايهء كمال تقوا به مرتبهاى رسيدهاى كه هواها و شيطانها توان انحرافت را ندارند .