[ تزكيه و رستگارى ]
تفسير :
حقّاً كه رستگار شد هر كس كه خود را از عقايد فاسد و رذائل اخلاق و كارها و عملهاى زشت پاك كرد و رشد بخشيد ، يا هر كس كه زكات داد .
و نام پروردگار خود را به زبان و به دل ياد كرد پس خضوع نمود و نماز خواند .
از جابر بن عبد اللَّه انصارى روايت شده است كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود : معنى آن است كه رستگار شد هر كس نفس خود را از خبث كفر پاك و به شهادتين اقرار كرد ، و بر پنج نماز يوميه محافظت نمود . « 1 »
و از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت شده است كه فرمود : مراد از تَزَكَّى ، صدقه دادن به زكات فطر است ، يعنى كسى كه زكات فطر را داد و به سوى مصلّى رفت و نماز عيد را گزارد رستگار شد . « 2 »
[ ترجيح دنيا بر آخرت بهتر ! ]
( آيهء 16 و 17 ) ( بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَوةَ الدُّنْيَا * وَ الْأَخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَى )
تفسير :
اما شما به سوى آن رستگارى و اسباب آن نمىرويد ؛ بلكه زندگى دنيا را ترجيح مىدهيد و آن را بر آخرت مقدم مىداريد و به اين جهت عملى را كه موجب سعادت و فوز و فلاح شما در آخرت باشد انجام نمىدهيد .
و حال آن كه آخرت بهتر و پايدارتر است .
زيرا نعيم آن بقا و دوام دارد ، به خلاف دنيا كه لذايذ آن زوال و فنا يابد .
و در حديث است كه :
مَنْ أَحَبَّ آخِرَتَهُ أَضَرَّ بِدُنْيَاهُ ، وَمَنْ أَحَبَّ دُنْيَاهُ أَضَرَّ بِآخِرَتِهِ :
هر كس آخرت خود را دوست دارد ، به دنياى خود ضرر زند و هر كس دنياى خود را دوست دارد ، به آخرت خود ضرر رساند . « 3 »
هامش
( 1 ) . تفسير ابوالفتوح رازى ، ج 12 ، ص 62 . با تلخيص و نقل به معنى .
( 2 ) . تفسير منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 221 .
( 3 ) . مجمع البيان ، ج 5 ، ص 476 .