سورهء اعلى
[ نعمتهاى پروردگار ]
( آيهء 1 - 5 ) بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ( سَبّحِ اسْمَ رَبّكَ الْأَعْلَى * الَّذِى خَلَقَ فَسَوَّى * وَ الَّذِى قَدَّرَ فَهَدَى * وَ الَّذِى أَخْرَجَ الْمَرْعَى * فَجَعَلَهُو غُثَآءً أَحْوَى )
لغت و اعراب :
مرعى يعنى چراگاه و مرتع . گويا در اين جا خود علوفه مقصود باشد . غثاء يعنى خاشاك ، و أحوى يعنى سياه و تيره رنگ .
ضمير فجعله به مرعى بر مىگردد .
تفسير :
نام پروردگارِ برتر و بالاتر خود را تنزيه كن . به زبان او را به پاكى بستاى ، و به دل از هر عيب و نقص منزّه دان ، و نامهاى اختصاصى او را بر غير او اطلاق مكن ، و در معنى آن نامها راه انحراف مجوى و آنها را تأويل ناروا مكن .